Category "Στο φτερό"
Συνεχίζοντας την ιδέα φιλοξενίας αγαπημένων διαδικτυακών φίλων που ξεκίνησα εδώ, σήμερα φιλοξενώ την Ελένη Γεωργοστάθη και την Δέσποινα Τζιάλα. ΕΛΕΝΗ ΓΕΩΡΓΟΣΤΑΘΗ Η Ελένη είναι φιλόλογος και τα τελευταία δεκαοκτώ χρόνια εργάζεται στο χώρο του βιβλίου. Το καλοκαίρι του 2012 δημιούργησε το blog “Μία φορά και έναν καιρό η μικρή Ελένη» και μοιράζεται με φίλους και γνωστούς τις εντυπώσεις της από τα παιδικά βιβλία που διαβάζει παρέα με τα παιδιά της. Δεν χάνω ούτε μία κριτική της. Η
READ MORE➦Όταν έχεις ένα Blog, ένα από τα πράγματα που απολαμβάνεις είναι να φιλοξενείς φίλους, κυρίως διαδικτυακούς. Φίλους που δεν συναντάς έτσι απλά για καφέ ή ποτάκι. Φίλους που για κάποιο δικό σου προσωπικό λόγο θεωρείς σημαντικούς – τις περισσότερες φορές με αυτούς τους φίλους ισχύει για περισσότερο κόσμο να είναι σημαντικοί, φίλους που σε κάποια τυχαία στιγμή σε ενέπνευσαν, φίλους που μοιράστηκες μερικά λεπτά, μία ώρα, μερικές ημέρες. Φίλους που θέλεις να ανοίξεις την πόρτα του
READ MORE➦Τα δώρα όταν είναι φυσικά επιλεγμένα προσεκτικά και έχοντας στο μυαλό την προσωπικότητα και τα γούστα του παραλήπτη τους, μπορούν να ομορφύνουν τη ζωή. Μπορεί να τη διασκεδάσουν, μπορεί να την κάνουν περισσότερο «ζεστή» ή γιατί όχι «νόστιμη». Να όμως που υπάρχουν και μερικά δώρα που είναι ικανά να σε κάνουν να ταξιδέψεις στη ζωή σου. Να βάλεις μπροστά τη μηχανή του χρόνου και να ξεκινήσεις ένα ταξίδι με πυξίδα τις αναμνήσεις σου, τα βιώματά
READ MORE➦Οι βόλτες μας τα Σάββατα και τις Κυριακές στο κέντρο της Αθήνας είναι πλέον κάτι σαν τελετουργία. Ψάχνω τις μικρές εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει πάντα το δαιμόνιο μερικών λίγων εμπνευσμένων και δημιουργικών ανθρώπων είτε αυτό αφορά τη γεύση είτε τη τη μόδα. Μικρές γωνιές καφέ σε περιμένουν να τις ανακαλύψεις, η νέα τάση του street food με τις έντονες μυρωδιές ξεπετάγεται σε κάθε στροφή, ενώ η μόδα των shop up και των εποχικών bazaar έχει
READ MORE➦Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Ερώτηση που ακόμα με απασχολεί βαθύτατα γιατί η θάλασσα που με ακολουθεί γεμάτη επιθυμίες και όνειρα φουσκώνει συνεχώς. Όχι γιατί δε με γνωρίζω αλλά γιατί συνεχώς με δημιουργώ, με αλλάζω, με βελτιώνω, με «στροφάρω» προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Πολλές οι αφορμές τον τελευταίο καιρό για τέτοιες ερωτήσεις: Θεατρικές παραστάσεις, βιβλία που διαβάζουμε, πανεπιστήμια και σχολεία που επισκεπτόμαστε για διάφορους λόγους που δεν αφορούν εκείνη φυσικά, αναφορά στις δουλειές του μπαμπά
READ MORE➦Σήμερα η ημέρα ήταν λίγο διαφορετική. Δεν πήγα στο γραφείο καθώς οι ανάγκες της δουλειάς με οδήγησαν στο αγαπημένο κέντρο της Αθήνας. Εκεί αφού απόλαυσα ένα επαγγελματικό καφέ στον Μελίαρτo, που αν δε το γνωρίζετε αξίζει να επισκεφθείτε για ένα γρήγορα καφέ αλλά και υπέροχους φρέσκους χυμούς, περπάτησα στο κέντρο χαζεύοντας τις βιτρίνες αναζητώντας ιδέες για δώρα για τις δασκάλες κυρίως και όχι μόνο. Βρέθηκα λοιπόν σε μεγάλο πολυκατάστημα και εκεί πραγματικά εκστασιάστηκα στα ράφια με
READ MORE➦Όλα τα χρόνια της ζωής της με μικρές μόνο εξαιρέσεις, κάθε βράδυ της διαβάζω ένα βιβλίο πριν κοιμηθεί. Αρχικά διαβάζαμε όλο το βιβλίο αφού οι σελίδες του ήταν μέχρι 20 και οι λέξεις 20-33 ανά σελίδα, αλλά σε αυτή τη φάση της ζωής της, πλησιάζοντας αισίως τα 8 της χρόνια, διαβάζουμε μερικές μόνο σελίδες από ένα βιβλίο, αφού τη θέση των παιδικών βιβλίων έχουν αρχίσει να δίνουν τα αντίστοιχα της εφηβικής λογοτεχνίας. Και ο λόγος είναι
READ MORE➦Επιστρέφαμε ένα απόγευμα στο σπίτι με την Αλίκη και κάναμε λίγό πολύ χαζοκουβέντα έτσι για να περάσει η ώρα. Μετά από μερικές χαλαρωτικές παύσεις και ενώ πλησιάζουμε στο σπίτι, πέφτει η ερώτηση - Μπορεί να κάνει μία γυναίκα μόνη της παιδί; H πρώτη αυθόρμητη απάντηση που μου πέρασε από το μυαλό δεν ήταν άλλη από μία ξερή, χωρίς περαιτέρω σχόλια άρνηση. Όμως σε κλάσματα δευτερολέπτου πέρασαν από το μυαλό μου όλες οι λοιπές πιθανές ερωτήσεις και όχι
READ MORE➦Την κοίταξα το πρωί μόλις φεύγαμε από το σπίτι με κατεύθυνση προς το σχολείο και χαμογέλασα αυθόρμητα με τις αντιθέσεις μας. Εκείνη μέσα στα χρώματα από την κορυφή μέχρι τα πόδια, σε ένα αλλοπρόσαλλο σύνολο που αρχικά το μάτι ενός επαγγελματία στυλίστα ίσως και να απέρριπτε αλλά με μία δεύτερη ματιά τόσο τέλεια εκφρασμένο και αποδομένο. Εγώ με ένα μπλε σκούρο πουκάμισο και ένα μπλε σκούρο παντελόνι, ευτυχώς με τα μπλε σκούρα αθλητικά μου παπούτσια
READ MORE➦Κάθε μεσημέρι, την ίδια πάντα ώρα, άντε μερικά λεπτά καθυστερημένη, θα βρίσκομαι στις σκάλες του σχολείου της και θα την περιμένω. Σχολιάζοντας χαζά άλλοτε τον καιρό, άλλοτε ακόμα πιο χαζά την αποτυχημένη το πιο πιθανό, δίαιτα μίας μαμάς, τις δραστηριότητες που θα πάνε, πήγαν ή εγκατέλειψαν και λίγο να χασμουριέμαι. Και αμέσως μετά να σκάω το τρελό μου χαμόγελο όταν νιώθω δύο χεράκια να μου πιάνουν τη μέση ή να σκουντάνε. - Έι εδώ είμαι. Που
READ MORE➦


