Ήρθε επιτέλους η νονά μας από το Παρίσι που μας την έχει πάρει μακριά και ξεκινήσαμε όλες μαζί, μια υπέροχη κοριτσίστικη παρέα για τις Σπέτσες. Ε μα ναι, αφού και η νονά έχει και αυτή πλέον ένα κοριτσάκι, Άννα το όνομά της το επίσημο. Μα πόσο τελικά μου είχε λείψει αυτό το παρεάκι. Παρεάκι τύπου: “τι έχεις να φορέσω”, “δεν είμαι καλά- άσε με τώρα”,” κράτα λίγο την Άννα- την Αλίκη γιατί θέλω να κάνω ένα τσιγάρο”, “πως νιώθεις”, “το μαλλί χάλια είναι αυτή τη φορά”, “πως τα πάτε”, πως πέρασαν τα χρόνια, καλοκαίρια και χειμώνες, συντροφιά και μόνες, μην κλαις εδώ είμαι εγώ….

Μου είχε λείψει και φυσικά ξεκλέψαμε τον χρόνο. Τον ξεγελάσαμε και του κρυφτήκαμε έστω και για μια στιγμή. “2 μέρες” μόνο όπως θα έλεγε και η Δήμητρα (Γαλάνη εννοείται).  Και αυτή τη φορά, είχαμε μαζί μας και γεμάτο “το άλμπουμ των φωτογραφιών”… η Αλίκη πλέον την λέει νονά και η Άννα ελπίζω να με πει θεία! Και του χρόνου φιλενάδα.

Οι Σπέτσες πάντως δεν αποτελούν άσχημο προορισμό για  ΣΚ. Κοντά είναι, με το δελφίνι 2 ώρες από τον Πειραιά, όμορφες βόλτες στο λιμάνι (προσέξτε μόνο να περπατάει το παιδί γιατί αλλιώς το κουβάλημα, κομματάκι δύσκολο όταν μάλιστα δεν επιτρέπονται αυτοκίνητα), ή βόλτες με την άμαξα και τον καροτσέρη σαν να ήμασταν η «Αλίκη και ο Δημήτρης» σε έγχρωμο φόντο.

Πάντως πιο χαρούμενη δεν έχω ξαναδεί την Αλίκη-μακάρι να μπορούσα να είχα αποθανατήσει αυτή τη στιγμή, αυτή τη λάμψη στα μάτια της και να της την δείχνω πάντα. Anyway, προσοχή μόνο στα κουνούπια, μοιάζουν με μύγες που σε κατασπαράζουν. Εφοδιαστείτε Crilen, ή  ότι άλλο τέλος πάντως βάζετε και ξεκινήστε. Μία ανάσα δρόμος.

xxx

2 ημέρες στις Σπέτσες - Weekend escape Ο 5άλογος της καλοκαιρινής απόδρασης! Μικρές εξορμήσεις – Σέριφος 2010 Μια επίσκεψη στον Μικρό θέατρο της Επιδαύρου - Εικαστική εγκατάσταση «Ιεροί λόγοι / Covid-19»