Συνεχίζοντας την ιδέα φιλοξενίας αγαπημένων διαδικτυακών φίλων για να μας δώοσυνς τις ευχές τους για το 2016 που ξεκίνησα εδώ, σήμερα φιλοξενώ την υπέροχη Ομάδα Κοπέρνικος και την αγαπημένη Ελένη Σβορώνου.

ΟΜΑΔΑ ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ

Είδα πριν από ένα χρόνο περίπου τον Άγγελο Αγγέλου και την Έμυ Σύνη να παρουσιάζουν το βιβλίο τους «Πώς να κάνετε έναν ελέφαντα να χορεύει», διαβάσαμε τα «Μεγάλα ψέματα του μικρού Ερμή» και κάναμε μαζί τους ένα άκρως σουρεαλιστικό ταξίδι και παρακολουθήσαμε την θεατρική παράσταση Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες. Και αυτά είναι μόνο όσα κάναμε εμείς. Γιατί ο Άγγελος και η Έμη είναι πολυτάλαντοι, δημιουργικοί, ανεξάντλητοι. Είναι τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας Κοπέρνικος που τα τελευταία χρόνια έχει «απασχολήσει» όλα τα παιδιά και δεν τα έχει αφήσει σε χλωρό, βαριεστημένο κλαδί. Δεν θα μπορούσα να μην τους φιλοξενήσω σε αυτό το παρείστικο αφιέρωμα λίγο πριν αποχαιρετήσουμε το 2015 με μία δική μου ευχή: να συνεχίσουν να διασκεδάζουν ψυχαγωγικά και δημιουργικά τα παιδιά μας αλλά και εμάς!

Με τι έμοιαζε ο Αη Βασίλης όταν τον είδες για πρώτη φορά;

Ένα περίεργο πράγμα. Τα μάτια του έμοιαζαν πολύ με του μπαμπά μας, η φωνή του με του δασκάλου μας, τα χέρια του είχαν την ίδια ζεστασιά με τα χέρια του παππού μας! Κι όταν τον είδαμε νιώσαμε σαν να εμφανίστηκε επιτέλους η τούρτα στο τραπέζι!

Του έχεις στείλει ποτέ γράμμα και αν ναι τι του ζήτησες την τελευταία φορά;

Πάντα γράφαμε γράμμα στο άγιο Βασίλη! Την τελευταία φορά του ζητήσαμε να μας συγχωρέσει που, έστω και για μια στιγμή, αμφισβητήσαμε την ύπαρξή του.

Ποιες οι EY ΠΟ και ΛΥ ΠΟ στιγμές σου για το 2015;

Οι πρόβες για την παράσταση «Δυο ξεροκέφαλες κουτάλες»! Ήταν πραγματικά ξεκαρδιστικές! ΛΥΠΟ: Η συγκινητική τελευταία παράσταση της περσινής μας παράστασης «Τα μεγάλα Ψέματα του μικρού Ερμή». Είναι πολύ λυπηρό όταν αποχαιρετάς έναν ήρωά σου..

Ποια είναι η ευχή σου για το 2016;

Κανένα παιδί δυστυχισμένο. Ποτέ.

ΕΛΕΝΗ ΣΒΟΡΩΝΟΥ

Η Ελένη Σβορώνου είναι Φιλόλογος, με ειδίκευση στην Διαχείριση Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το Πανεπιστήμιο του Birmingham (1993). Από το 1994 εργάζεται στο WWF Ελλάς, συντονίζοντας την εθελοντική εργασία, το παιδικό τμήμα της οργάνωσης, το Panda Club και προγράμματα εκπαίδευσης ενηλίκων.

Σήμερα είναι υπεύθυνη της ομάδας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Ευαισθητοποίησης που σχεδιάζει, παράγει και εμψυχώνει προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης με το ευρύ θέμα «Οικολογικό Αποτύπωμα και Καθημερινότητα» και ειδικότερα θέματα: κλιματική αλλαγή, γεωργία-διατροφή-περιβάλλον και δάσος.

Έχει εκδώσει περίσσότερα από 14 παιδικά βιβλία μερικά εκ των οποίων έχουν συμπεριληφθεί πέντε φορές σε βραχείες λίστες βραβείων (στα Κρατικά βραβεία λογοτεχνίας και των περιοδικών Διαβάζω και Αναγνώστη), και ανάμεσά τους αυτό που για εμένα τη φετινή χρονιά αποτέλεσε έμπνευση και αφορμή για πολύωρες συζητήσεις με τα κορίτσια. Το βιβλίο της το Σκληρό Καρύδι. Το «σκληρό καρύδι» είναι ένα βιβλίο που διαβάσαμε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο και την Ελένη Σβορώνου που εκδόθηκε σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Ένα ιδιαίτερο βιβλίο που αξίζει να προσέξουμε και να διαβάσουμε στα παιδιά μας.
Ελένη σε ευχαριστώ πολύ για το έργο σου!

Πιστεύεις πως η Αισέ περιμένει τον Αη Βασίλη;

Με την ευρύτερη έννοια του συμβόλου “Αη Βασίλης” ναι. Γιατί είναι στη φύση του παιδιού να ελπίζει. Το παιδί, ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις απώλειας, πενθεί με μέτρο. Ενδιαμέσως ξεχνιέται, παίζει, φαντάζεται. Και στη φαντασία υπάρχει προσδοκία, ελπίδα, ανάσα. Ο Αη Βασίλης εκφράζει την ελπίδα, την αγάπη, το δώρο που το δικαιούσαι γιατί απλώς, ως παιδί, δικαιούσαι να αγαπιέσαι. Πάντα υπάρχει ένα δώρο που περιμένει ένα παιδί, και είναι πάντα το ίδιο: η αγάπη.
Όσο κι αν μεγαλώσει η Αισέ, το ίδιο θα επιθυμεί. Όπως όλοι μας. Είτε ζητάς Μπάρμπι, είτε ηλεκτρονικά, είτε προαγωγή στη δουλειά, το ίδιο πράγμα ζητάς: το αρχετυπικό εκείνο δώρο του Αη Βασίλη. Τη γονεϊκή αγάπη.

Έχεις μια έντονη παιδική ανάμνηση από τα Χριστούγεννα που δεν θα ήθελες ποτέ να ξεθωριάσει;

Τη συρόμενη τζαμωτή πόρτα που χώριζε το σαλόνι από το υπόλοιπο σπίτι, την ώρα που έκλεινε, για να έρθει ο Αη Βασίλης να αφήσει τα δώρα. Κι ας είχαν τα δώρα περιτύλιγμα από τον “Μαγγιώρο” με την “Πανελλήνια Αγορά”, τον “Κατράντζο” ή το “Μινιόν”. Τι σημασία είχε αν υποψιαζόμουν την “απάτη”; Η ευτυχία ήταν εκεί, στη διαμόρφωση του σκηνικού, στη φροντίδα. Όλοι ήμασταν συνένοχοι στο πιο υπέροχο ψέμα που είχε ένα μεγάλο κουκούτσι αλήθειας.

Ποιες οι EY ΠΟ και ΛΥ ΠΟ στιγμές σου για το 2015;

ΕΥ ΠΟ : Η στιγμή που έφτασα στο νησί, μετά την περιπέτεια των capital controls και του δημοψηφίσματος και όλων αυτών που ζήσαμε εκείνες τις μέρες. Το κύμα, το αρμυρίκι, οι άνθρωποι ήταν στη θέση τους. Υπήρχαν ερήμην και πάνω από την επικαιρότητα. Ή τουλάχιστο έτσι μου φάνηκε. Και βούτηξα στο Αιγαίο!
ΛΥ ΠΟ: Η στιγμή της πτώσης. Μια μάνα που σκοντάφτει και πέφτει με φόρα στο δάπεδο, μπρούμυτα, είναι μια στιγμή που ανοίγει στην κόρη πολύ περισσότερα κεφάλαια από όσα μπορεί να κλείσει η ταχεία ανάρρωση.

Ποια είναι η ευχή σου για το 2016;

Ενός έτους σιγή. Cease fire. Ολυμπιακή εκεχειρία σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια παύση για σκέψη.
Τι θα γινόταν αν για ένα λεπτό όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο σταματούσαν να κάνουν αυτό που κάνουν και απλώς κοιτούσαν τους ανθρώπους που ήταν δίπλα τους; Με πρόθεση να ζήσουμε μια μικρή στιγμή επικοινωνίας. Μήπως στην εκπνοή του λεπτού επιστρέφαμε λίγο λιγότεροι βίαιοι και επιθετικοί στη δουλειά μας; Ακόμη κι αν αυτή ήταν ο πόλεμος;
Ή τι θα γινόταν αν εκδιδόταν μια εφημερίδα στα αγγλικά και τα αραβικά με τα καλά νέα; Μόνο καλά νέα, από αυτά που υπάρχουν, και μάλιστα πολλά. Να μια άλλη “αφήγηση”, για να χρησιμοποιήσουμε το κλισέ της εποχής..

Ευχές για το 2016 από αγαπημένους διαδικτυακούς φίλους - VOL. 2 Για μια καλύτερη ζωή! Δες το αλλιώς Όλα θα τα φτιάχνουμε... «Δίπλα – δίπλα» των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη στο Εθνικό Θέατρο για παιδιά προσχολικής ηλικίας