Έχεις νιώσει ποτέ αυτή την ακατανίκητη επιθυμία για αναχώρηση; Το ταξίδι στο πουθενά. Αυτή την αβάσταχτη ανάγκη να βουτήξεις έναν τορβά με λίγα λεφτά, γυαλιά ηλίου, ένα βιβλίο, μουσική, ένα κομμάτι λευκό χαρτί, μολύβι και μία φωτογραφική μηχανή και απλά να σταθείς σε μία στάση για να φύγεις;

Το μέρος που θα πας δεν έχει σημασία. Μόνο αυτή η ομορφιά της στιγμής που το πόδι σου θα πατήσει στο διαφορετικό, στο καινούργιο, στο άγνωστο.

Να αφήσεις πίσω σου το χρωματιστό κουβάρι σου που τόσο τέλεια όλα αυτά τα χρόνια έχεις μπερδέψει και δε μπορείς πια να βρεις την αρχή και το τέλος και να αρπάξεις ένα ποτήρι διάφανο να το σηκώσεις ψηλά εκεί που καίει ο ήλιος για να δεις πιο διάφανο τον ουρανό;

Να κλείσεις για λίγο τα μάτια και να αφήσεις όλες τις εικόνες της ζωής σου να περνούν νοερά μπροστά σου για να χαμογελάσεις, να δακρύσεις, να νοσταλγήσεις, να θαυμάσεις την ομορφιά αλλά να μην θέλεις να δεις το τέλος;

Να σφίξεις για λίγο τη γροθιά σου για να ζυγίσεις τη δύναμή σου και μετά να απλώσεις την παλάμη στα χέρια σου και να χαϊδέψεις το πρόσωπό σου;

Να καλημερίσεις και να χαμογελάσεις όλα τα άγνωστα πρόσωπα που θα συναντήσεις και να παρατηρήσεις για λίγο την αέναη κίνησή τους μέσα στο χώρο πλάθοντας για λίγο τις άγνωστες ιστορίες τους;

Να θυμηθείς για λίγο αυτά που έχεις ξεχάσει. Αυτά που θέλεις, αυτά που ονειρεύτηκες, αυτά που ψάχνεις κάθε λεπτό της ζωής σου; Να δεις για λίγο να σμίγουν αυτά που ονειρεύτηκες με αυτά που τελικά κρατάς στα χέρια σου;

Τότε απλά ακολούθησε το βήμα σου,

Καλό ΣΚ να έχεις

x

Το δικό μας Πάσχα - Ταξίδι στη Ζάκυνθο Ο 5άλογος της καλοκαιρινής απόδρασης! Je t'aime Paris! “Beginning with Basics. What is Architecture?”: Ένα ταξίδι για παιδιά στις απαρχές της αρχιτεκτονικής