Βρίσκομαι καθισμένη μπροστά σε μια σκηνή με τις σημειώσεις μου, ακούω και παρατηρώ με προσοχή την ομάδα που βρίσκεται άνετα καθισμένη σε διάφορα σημεία της σκηνής. Μια ομάδα 15 νέων ανθρώπων, με ρούχα άνετα που τίποτα δεν θυμίζουν κάτι από Ανατολή, σουλτάνους και μαγικά τζίνι, κάθονται κυκλικά, τακτοποιούν λέξεις και έννοιες, ρυθμίζουν κινήσεις και εκφράσεις, ανταλλάσσουν σκέψεις και νοήματα με ένα και μόνο στόχο: όλα να είναι τέλεια για τη μεγάλη στιγμή. Όταν η αυλαία ανέβει για τη μεγάλη πρώτη επίσημη πρεμιέρα, και το πρώτο χειροκρότημα θα ακουστεί, Χίλιες και μία ιστορίες θα απλώσουν το μαγικό χαλί τους σε ένα φαντασιακό κόσμο όπου όλα μπορούν να συμβούν.

Βρέθηκα σε μια από τις τελευταίες τους πρόβες, λίγες ημέρες πριν ζωντανέψει επί σκηνής, η μυθική ανατολή, οι δώδεκα παλατιανοί και η τρελή μπάντα του σουλτάνου και μας αφηγηθούν τις ιστορίες τους για τον πόλεμο και για τον έρωτα, για κακούς μάγους και γελοίους ατζαμήδες, για το γέλιο και τον φόβο, για τέρατα και ήρωες, για μαγικά χαλιά και φτερωτά άλογα, για γίγαντες και γελωτοποιούς.

Γιατί φέτος, το Μικρό Εθνικό και η δυναμική ομάδα με βασική «εμψυχώτρια» τη Σοφία Βγενοπούλου, επέλεξε να ζωντανέψει ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τη συλλογή παραμυθιών και ιστοριών Χίλιες και μια νύχτες σε διασκευή του αγαπημένου θεατρικού συγγραφέα των παιδιών, Μάικ Κέννυ. Με αυτές τις όμορφες ιστορίες, θα κάνουν και το ντεμπούτο τους στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου δύο αγαπημένες σκηνοθέτριες, «φορτωμένες» σκηνοθετική εμπειρία στις παιδικές σκηνές, με κοινό όραμα και αισθητική, ακόμα και στις διαφορές τους, η Βάσσια Ατταριάν και η Μυρτώ Μακρίδη.

Τι να περιμένει κανείς φέτος στην παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου και την παράσταση Χίλιες και μια ιστορίες;

Μυρτώ Μακρίδη: Να περιμένει να δει μια κωμωδία απολαυστική για μικρούς και μεγάλους, που όπως κάθε κωμωδία που σέβεται τον εαυτό της έχει και τα σκοτεινά σημεία της. Δεν ξέραμε πως είναι η Ανατολή για αυτό και απλώς τη φανταστήκαμε. Δημιουργήσαμε ένα σχήμα που ο καθένας μπορεί να βάλει δικά του στοιχεία. Ο ίδιος ο Μάικ Κέννυ, έχει μια τάση να διασκευάζει τα πράγματα και η γραφή του είναι καρτουνίστικη. Οι θεατές, δεν θα δουν τον Αλαντίν, δεν θα δουν το Χίλιες και μια Νύχτες, δεν θα δουν ρεαλισμό. Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση, είδαμε στοιχεία επιθεώρησης και για αυτό προσπαθήσαμε να βάλουμε πάρα πολλά πράγματα, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο Κέννυ κάνει. Δεν ξέρουμε και δεν θα προσποιηθούμε ότι ξέρουμε πώς ζουν στην Ανατολή. Έτσι μπορεί να δούμε τη μουσική μπάντα του Σουλτάνου να παίζει ξαφνικά ροκ εν ρολ.

Βάσσια Ατταριάν: Μια παράσταση με πολλές αναφορές, από καρτούν, από ταινίες, από το πρωτότυπο έργο που απευθύνεται σε ενήλικες, από ταινίες του Disney, από ταινίες του Παζολίνι αλλά και πιο ποπ εκδοχές, τόσο στην εικόνα όσο και στη μουσική. Έχουμε δημιουργήσει μια κατασκευασμένη ανατολή εν έτει 2019 από ανθρώπους που ζουν στο δυτικό κόσμο, με ακούσματα όχι από την Ανατολή. Ένα μωσαϊκό ανατολής και δύσης με μια ποπ και λαϊκή διάθεση.

Για μια ακόμη χρονιά, το έργο το Μάικ Κέννυ πρωτοστατεί στις θεατρικές επιλογές. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τα έργα του;

Μυρτώ Μακρίδη: Είναι φοβερός. Είναι από τους λίγους σύγχρονους παραμυθάδες που δεν θα εξηγήσουν, μήτε θα θελήσουν να σε πείσουν για τίποτα. Στην εποχή μας δυστυχώς ζούμε και βιώνουμε τα πάντα με μεγάλη ταχύτητα. Φτάνουμε πάρα πολύ γρήγορα σε συμπέρασμα, σε ένα αποτέλεσμα, σε μια χαρά. Φταίει η τεχνολογία, οι οθόνες και η πρόσβαση που έχουν τα παιδιά σε αυτή. Ο Κέννυ θέλει να τους μιλήσει με σύγχρονες αναφορές, κρατώντας όμως τη μαγεία ενός παλιού παραμυθιού. Δυστυχώς τα σύγχρονα βιβλία μπορεί να σε οδηγήσουν στο τέλος, στο νόημα σε δύο μόνο σελίδες και να σου έχουν κουνήσει και λίγο το δάχτυλο, χωρίς να έχεις προλάβει να χαρείς και να φανταστείς τίποτα.

Χτίζεις νέες ιστορίες, νέους κόσμους χωρίς απαραίτητα να πετάς κάτι παλιό. Κρατάς και προσθέτεις. Μέσα στην ιστορία υπάρχει το τζίνι. Όταν είδαμε τη λέξη τζίνι, ξεκίνησε για εμάς το προσωπικό δράμα γιατί για όλους μας είναι το μπλε τζίνι. Υπήρχε ένα σκηνοθετικό άγχος για το πώς θα βγάλουμε στη σκηνή ένα τζίνι χωρίς να είναι μια κακή απομίμηση. Βγαίνει λοιπόν ένα άλλο τζίνι, απόδειξη ότι έχουμε ανάγκη να δημιουργήσουμε νέους κόσμους. Νιώθαμε έναν εγκλωβισμό και τώρα, να που νιώθουμε ότι μπορεί να υπάρξει και κάποιο άλλο τζίνι.

Βάσσια Ατταριάν: Θα σταθώ και εγώ σε μια μόνο λέξη. Μαγεία. Αυτό το έργο ειδικά του Κέννυ, να αναφέρουμε εδώ ότι είναι επιλογή της Σοφίας Βγενοπούλου για την παιδική θεατρική σκηνή του Εθνικού, έχει πολλή μαγεία. Η ιστορία μιας γυναίκας που αλλάζει την ιστορία και τη ζωή ενός ολόκληρου σουλτάνου μέσα από τις αφηγήσεις της, μέσα από τις ιστορίες της. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με τη γέννηση της μαγείας από την πιο βασική αρχή της. Είναι πολύ συγκινητικό. Γιατί αυτό ακριβώς είναι και το ίδιο το θέατρο. Μια αφήγηση. Και τα παιχνίδια των παιδιών έτσι πρέπει να είναι, μια αφήγηση. Να ακούς τα μισά και να φαντάζεσαι όλα τα υπόλοιπα. Μην ξεχνάμε άλλωστε, όπως και ο ίδιος ο Κέννυ αναφέρει, ότι οι ιστορίες μπορούν να σου σώσουν τη ζωή.

Γιατί να δεις την παράσταση

• Γιατί θα θυμηθείς τον καλό εκείνο καιρό των παραμυθιών που μπορούσες νοερά να ταξιδέψεις με τη φαντασία σου για μαγικό χαλί
• Γιατί θα γελάσεις με τα ευρήματά του κειμένου
• Γιατί θα απολαύσεις ένα όμορφο θέαμα που δεν έρχεται να σε εντυπωσιάσει με ευτελή και χαμηλού επιπέδου τεχνάσματα αλλά αντίθετα, προσφέρει ένα άρτιο και ολοκληρωμένο αποτέλεσμα σε όλα τα επίπεδα
• Γιατί έχει κάτι από τον παλιό καλό κινηματογράφο
• Για την υπέροχη πρωτότυπη μουσική που έχει συνθέσει ο Δημήτρης Τάσαινας

Πληροφορίες Παράστασης

Παραστάσεις για το κοινό: Σάββατο 17:30, Κυριακή 12:00 & 15:00

Μικρό Εθνικό – Ισόγειο Rex, Πανεπιστημίου 48, Αθήνα

Η συνέντευξη με την Μυρτώ Μακρίδη και την Βάσσια Ατταριάν πρωτοδημοσιεύθηκε στο elculture

Η Τραμπάλα του Στιούαρτ Μέλτον στο Μικρό Εθνικό Θέατρο - Είδαμε και γράφουμε Το Ταξίδι - Στην εφηβική σκηνή του Μικρού Εθνικού Θεάτρου "Δίπλα, Δίπλα": Αφηγηματική, συναισθηματική, ψυχαγωγική και αισθητική πληρότητα χωρίς λέξεις Η ζωή μας μια βόλτα - Απολαυστικό Brunch, βόλτα στην Ακρόπολη και ένα βιβλίο τίποτα μερικές μόνο οι στιγμές