Μόλις πριν από λίγες ώρες έφυγα από την ετήσια ενημέρωση της τάξης της Αλίκης. Πάντα κοιτάω τους τοίχους στην τάξη, ψάχνοντας για κάτι από εκείνη που θα με κάνει να χαμογελάσω. Κάτι που θα έχει φτιάξει με τα χεράκια της, κάτι που θα έχει δημιουργήσει με το μυαλουδάκι της που θα έχω χάσει. Γιατί πλέον οι ώρες που περνάει με τον εαυτό της και με τους φίλους της, σε περιβάλλοντα άλλα πλην του οικογενειακού, πέρα από τη δική μου μητρική φωλιά είναι πολλά. Αναμενόμενο, και φυσικά ευπρόσδεκτο πια στα 7 της χρόνια. Αναφαίρετό της δικαίωμα να δημιουργήσει το δικό της κόσμο με τα εργαλεία και έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια.

Σήμερα η ανεύρεση αυτού του στοιχείου στον κρυμμένο θησαυρό δεν ήταν εύκολη. Βρισκόταν στην πλάτη μου και το εντόπισα με καθυστέρηση. Όμως η ικανοποίηση που μου έδωσε απεριόριστη. Η εργασία ήταν συγκεκριμένη και είχε σαφής οδηγίες. Ζωγραφίστε ένα λουλούδι με πέταλα. Στο κέντρο του γράψτε το όνομά σας και στο ένα πέταλο συμπληρώστε κάτι για τον εαυτό σας. Τα υπόλοιπα πέταλα είναι δουλειά των φίλων σας. Να γράψουν δηλαδή αυτό που πιστεύουν πως είστε εσείς.

Και αν δεν έχετε δει την ταινία Τα μυαλά που κουβαλάς τότε δεν θα πολυκαταλάβετε αυτά που θα γράψω περί νησιών προσωπικότητας αλλά σας προσκαλώ να τρέξετε να δείτε την ταινία μαζί με τα παιδιά σας γιατί πρόκειται περί μοναδικής ταινίας που αγγίζει όλες τις χορδές της προσωπικότητας Μικρών και Μεγάλων. Και η σκέψη πάνω στην οποία στηρίζεται απλή και κατανοητή: τα συναισθήματά μας αναλαμβάνουν κατά καιρούς το κέντρο ελέγχου μας. Το κέντρο ελέγχου της συμπεριφοράς μας, των θέλω μας και των ταλέντων μας. Και τελικά επιτυγχάνουμε να διαμορφώσουμε τα δικά μας «νήσια» που μας προσδίδουν αυτή μας την ιδιαιτερότητα, και σχηματίζουν με τρόπο μοναδικό τη δική μας προσωπικότητα.

Αυτό λοιπόν είναι το λουλούδι της Αλίκης. Αυτά είναι τα δικά της μικρά νησιά όπως εκείνη και οι φίλοι της τα έχουν διαμορφώσει.

– Καλός χαρακτήρας

– Γενναιόδωρη

– Είσαι πολύ καλή φίλη

– Καλή στη Μόδα

– ΕΙΜΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΕΧΩ ΚΑΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Θετικές σκέψεις από τους φίλους της. Καθόλου μετριοφροσύνη από την πλευρά της αλλά στυλοβάτης της η οικογένεια. Ειλικρινά με εντυπωσίασε η προσθήκη της οικογένειας στο πέταλό της από την πλευρά της. Όχι γιατί δεν πιστεύω πως έχει μία καλή οικογένεια αλλά, η αναγνώριση αυτή από την πλευρά της με άγγιξε ιδιαίτερα. Γιατί για αυτό το νησί, το νησί της οικογένειας χτίζουμε χρόνια τώρα και δε φανταζόμουν πως στα 7 της κιόλας χρόνια, συνειδητά θα έκανε μία τέτοια δήλωση.

via

Εντάξει, με προβλημάτισε η απουσία επιθέτων στα κορίτσια όπως δυνατός, γενναίος, δυναμικός, παικταράς, όπως θα έβλεπες συχνά στα αντίστοιχα πέταλα των αγοριών αλλά ειλικρινά who cares. Μεγαλώνει με αυτοπεποίθηση, προσφέρει γενναιόδωρα στις σχέσεις της και δημιουργεί όμορφες και δυνατές σχέσεις, νοιάζεται για την αισθητική (έστω των ρούχων της – εγώ γνωρίζω πως νοιάζεται για την αισθητική γενικότερα) και μέσα στον κύκλο της υπάρχουμε σαν μία ομάδα. Μέσα στη νέα τάξη πραγμάτων της ζωής της αλλά και σε κάθε επόμενη που θα έρχεται, θα είμαστε μέσα της και δίπλα της συνοδοιπόροι. Να όπως τότε όταν έκανε τα πρώτα της βήματα.

Όταν είπε τις πρώτες της λέξεις. Αλλά και κάθε ημέρα που περνάει. Θα μας νιώθει και θα ξέρει πως μπορεί να τρέξει σε εμάς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από αυτή που πήρα σήμερα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση να γνωρίζεις πως μεγαλώνεις ανθρώπους που μπορούν να ανοίξουν φτερά. Αλλά πάντα να γνωρίζουν καλά τις ρίζες τους.

I MEAN THAT

Μπισκότα μαρμελάδας ή Jam Cookies 6 αλήθειες που ανακάλυψα για τα δύσκολα Και ποιά είναι η διάγνωση Σοφέ μου; Family matters