Αυτές τι τελευταίες ημέρες νιώθω πως πνίγομαι. Πνίγομαι με παράλληλο μούδιασμα του μυαλού, αναστάτωση στομάχου, ανατριχίλα και αύξηση παλμών. Κυριολεκτώ. Και αυτό γιατί πάσχω από αυτό που κάποιος μεγάλος και σοφός θα διέγνωσε ως ΑΓΝΟΙΑ και ΑΘΟΩΤΗΤΑ.

– Μα καλό μου παιδί θα μου έλεγε πιάνοντας μου το χέρι: δεν έχεις ακόμα καταλάβει τα παιχνίδια των μεγάλων. Δεν έχεις ακόμα κάνει βίωμά σου ότι το παιχνίδι της εξουσίας είναι αγαπημένο σπορ των μεγάλων και συνήθως αποκτάει ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον όταν παίζεται στις πλάτες των Μικρών όπως εσύ;

– Μα εγώ δεν είμαι μικρή. Έχω γίνει πια μαμά και έχω αποκτήσει τα δικά μου παιδιά και τα αγαπημένα μας παιχνίδια εξακολουθούν να είναι η κούνια ειδικά όταν φθάνει ψηλά στους αιθέρες, η τραμπάλα όταν η μία πλευρά δεν κλίνει με περισσότερο βάρος και η αναρρίχηση στα δέντρα που δυναμώνει το σώμα, μας φέρνει πιο κοντά στα φύλλα που μπορούν να σου ψιθυρίσουν τη δική τους ιστορία.

– Μα αυτή η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται χρόνια τώρα όταν εσύ δεν ήσουν εδώ αλλά και όταν εσύ γεννήθηκες και μεγάλωσες και μπορούσες να δεις και να ακούσεις αλλά προτίμησες να γελάς αστειευόμενη πως όλα αυτά δεν θα συμβούν στη δική σου ζωή, στο δικό σου δρόμο, στη δική σου γειτονιά, στη δική σου πόλη και στη δική σου χώρα. Και τώρα αγαπημένο μου παιδί όλα αυτά έγιναν στάχτες. Και λυπάμαι που στο λέω αλλά θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να ξαναγεννηθούν.

– Και τι θα πω στα παιδιά μου και στα παιδιά των παιδιών μου;

– Αυτό θα το βρεις εσύ. Αλλά μην φοβάσαι γιατί τα παιδιά τα ξέρουν όλα ήδη. Τα παιδιά καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα εμείς νομίζουμε. Η κόρη σου η μεγάλη ήδη όταν της μίλησες για πρώτη φορά για την κατάσταση που ζούμε ετοιμάζοντας την αγαπημένη της πίτα σου είπε: «Μαμά βάζω μέσα εσένα, το μπαμπά, εμένα και τη Βάλια. Μόνο αυτά χρειάζομαι για να είμαι ευτυχισμένη».

Κοίτα λοιπόν να διαφυλάξεις αυτή την παιδική τους αθωότητ>α ώστε ενήλικοι πια να μην ξεχάσουν και συνέχισε να τους υπενθυμίζεις την ταυτότητά τους ως Ευρωπαίοι με στραμμένα τα μάτια τους και το πνεύμα τους σε όλες τις αξίες που εσωκλείονται σε αυτή την Ένωση: την ειρήνη, την ασφάλεια, τη βιώσιμη ανάπτυξη του πλανήτη, την αλληλεγγύη και τον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ των λαών, το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο, την εξάλειψη της φτώχειας, την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων (και ιδίως των δικαιωμάτων του παιδιού), την ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου και τελευταία την προστασία των δικαιωμάτων ΟΛΩΝ των παιδιών.

– Σοφέ μου γέροντα, εύχομαι ολόψυχα τα παιδιά μου και όλα τα παιδιά του κόσμου να μην μας μισήσουν για αυτό το βάρος. Εύχομαι ολόψυχα, να έχουν ανοιχτά τα μάτια, το πνεύμα και την καρδιά ώστε να κρίνουν και να πορεύονται όπως θα τους επιτάξει το προσωπικό τους δίκαιο και ήθος. Να δουλεύουν σκληρά, να εκφέρουν με σθένος την άποψή τους, να δέχονται και να ακούν με ειλικρίνεια τη γνώμη του άλλου. Μαζί με όλα τα δικά τους φιλαράκια χωρίς έχθρα, μίσος, ντροπή και πόνο. Ενωμένα! Και εύχομαι αυτή την ημέρα την ημέρα του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ να μην τη θυμούνται ως την ημέρα που διασπάστηκε το Έθνος μας αλλά την ημέρα που έστω και στο τέλος, όλοι μαζί και ενωμένοι τόλμησαν να πουν ΝΑΙ στην ενότητα, στην ανάπτυξη, ΝΑΙ στο κοινό πλάνο και σχέδιο που θα δώσει την ώθηση για μεταρρύθμιση και θα πουν ΟΧΙ στην απομόνωση, το σκότος, το θυμό και την οργή. Και τα δύο θέλουν τόλμη. Και τα δύο είναι βαριά για τις πλάτες μας αλλά ο ένας δρόμος είναι λιγότερο μοναχικός όταν όλοι θα είμαστε ΜΑΖΙ!

Διαβάστε αυτό από την Κέλλυ Σώκου
Διαβάστε αυτό από την Aspa Online
Διαβάστε αυτό από την Στέλλα Κάσδαγλη
Διαβάστε αυτό από την Μαριάννα και το 365 Days Of Bliss

Ανάμεσα στο όχι και στο ναι γινόμαστε 4 και προχωράμε. Περιέργες στιγμές Μπισκότα μαρμελάδας ή Jam Cookies 6 αλήθειες που ανακάλυψα για τα δύσκολα