Καλοκαιρινή ανάσα…

Καλοκαιρινή ανάσα…

3 Comments 🕔12:07, 20.Jul 2011

Δεν ξέρω αν σας το έχω πει αλλά η καταγωγή μου είναι από την Πάτρα, την πόλη που είναι κυρίως συνυφασμένη με το μεγάλο λιμάνι και το λαμπρό Καρναβάλι της. Εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα, εκεί ζει όλη η οικογένεια μου η πρώτη (η δέυτερη που εγώ δημιούργησα, ευτυχώς ζει ακόμα μαζί μου στην Αθήνα) με εξαίρεση το λατρεμένο αδέρφι μου που και εκείνη κάποια στιγμή παρασύρθηκε και αποφάσισε να μείνει στην τσιμεντούπολη. Αν και το πατρικό στην Πάτρα, τα καλοκαίρια μας όλα, τα περνούσαμε στο Ρίο, “γείτονας” της Πάτρας.

(φωτό seprion.gr)

Καλοκαίρια δροσερά, απολαυστικά, χαρούμενα και πάνω από όλα ξένοιαστα. Το μόνο που μας απασχολούσε είναι η γεύση του μεσημεριανού μας παγωτού εκεί σε εκείνο περίπτερο δίπλα από τον σταθμό του τρένου, η ταινία που θα πρόβαλλε στο θερινό σινεμά ο κος Τάκης (κάθε ημερα η ταινία άλλαζε και κάθε Κυριακή η επιλογή ήταν ελληνική όπως Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα, Καμικάζι αγάπη μου και όλα τα συναφή της δεκαέτιας του ’80 που αν είμαστε συνομίλικοι φυσικά και τα γνωρίζετε), αν θα περνούσε ο Πέτρος (ξάδεφος) για βόλτα με τα ποδήλατα το απόγευμα, τα χαλαρωτικά μπάνια στον “Μαραλέτο” με τα νόστιμα κεφτεδάκια του που δυστυχώς πλέον έχει δώσει τη θέση του σε μία κακόγουστη πελώρια καφετέρια, η καθημερινή επίσκεψη στη Μάρι για παιχνίδι στον κήπο και φυσικά το παραμύθι που θα μας πει ο παππούς λίγο πριν το πάρει ο ύπνος.

Και χαίρομαι φυσικά που εξακολουθούμε να έχουμε σπίτι στο Ρίο, λίγο καλύτερο από το νοικιάρικο της Καλιρρόης ακι του κυρ Ηλία, με περισσότερες ανέσεις και μεγαλύτερο κήπο που είμαστε όλοι καλά και έτσι η Αλίκη μπορεί για μερικές έστω ημέρες να απολαύσει αυτο το μεγαλείο και την πολυτέλεια του θεσμού “καλοκαίρι στον παπππού και στη γιαγιά, δίπλα στη θάλασσα”. Τις πρώτες ημέρες έμεινα μαζί τους και πραγματικά απόλαυσα κάθε στιγμή που μοιραστήκαμε. Εγώ, η γιαγιά της, η θεία της και εκείνη – μία υπέροχη κοριτσοπαρέα τριών γενεών.

Βόλτες για μπάνια σε κοντινές και όχι μόνο παραλίες. Ρίο, Δημορηγόπουλος, Ακταίο, και φυσικά εκεί απέναντι στη Ναύπακτο για να απολαύσουμε και το πέρασμα της σύγχρονης γέφυρας. Αξίζει κανείς να επισκεφθεί στην περιοχή της Ναυπακτίας την παραλία της Χιλιαδούς αλλά και το Μοναστηράκι με τον υπέροχο μικρό και γραφικό κολπίσκο του, τα καθαρά νερά και το υπέροχο φαγητό της ταβέρνας του Ηλιόπουλου. Είχα πραγματικά πολύ καιρό να χαλαρώσω στην παραλία, να κολυμπήσωα και ώ τι ευτυχία, να διαβάσω και το βιβλίο μου!!!! Τρία σχεδόν ολόκληρα χρόνια είχα να διαβάσω….

Συλλογή αχινών που αν και στην αρχή μας φόβισαν στο τέλος πολύ τους αγαπήσαμε…

Φτιάξαμε κολιέ από λουλούδια: είναι πολύ πολύ εύκολο, ειδικά με αυτό το λουλούδι (δεν έχω ιδέα πως το λένε) που αποτελείτε από μικρότερα λουλουδάκια κάθε ένα από τα οποία μπαίνει μέσα στο άλλο (δεν έχει καμία σχέση με τη φωτό)

Αν και στην αρχή προβληματίστηκα τελικά, αφού αγαπηθήκαμε πολύ, αγκαλιαστήκαμε πολύ, την αποχαιρέτησα και της έδωσα ραντεβού σε 2 ημέρες….

Μπορούν πλέον να είναι ευτυχισμένα και χωρίς εμάς, έστω και σε μικρά διαλείμματα!

 

you may also like:

3 Comments

  1. 🕔 19:51, 20.Jul 2011

    dionisia

    Euxarito;ume pou mas thimises omorfes paidikes anamnisis, me aples alla toso simantikes stigmes gia olous mas. Ti glikia prosmoni tou papou kai tiw giagias stoe xorio. Episis eyxaristo pou me apenexopoiises gia ta kathimerina pagota pou taizo ta paidia mou, kai pou me tis sygxrones theories eine lathos. Sas perimenoume maurismenous kai kefatous.
    ARXONTELIS /// ANDREAS

    reply comment
    • 🕔 8:02, 21.Jul 2011

      Pepi Author

      Tι ωραία συνάντηση εδώ Διονυσία! Μαυρισμένους δεν ξέρω αλλά κεφάτους σίγουρα….Σύντομα λοιπόν!

      reply comment

Write a Comment