Η Λούμπνα και το βότσαλο – Μια τρυφερή ιστορία, ύμνος στην ενσυναίσθηση

0 Comments 🕔18:49, 13.Φεβ 2019

Η Λούμπνα είναι ένα μικρό κορίτσι και ο καλύτερός της φίλος είναι ένα βότσαλο. Ναι ένα βότσαλο. Το βρήκε στην αμμουδιά όταν έφθασε με το μπαμπά της εκείνο τη βράδυ στην άγνωστη παραλία και το κράτησε στην αγκαλιά της όταν αποκοιμήθηκε μέσα στα ζεστά χέρια του μπαμπά της. Το προσωρινό τους σπίτι θα ήταν μια από τις μεγάλες λευκές σκηνές που είχαν στηθεί: βρίσκονταν σε μια νέα χώρα, στη χώρα με τις σκηνές.

Η μοναξιά, ο φόβος αλλά και η απουσία άλλων παιδιών αλλά και παιχνιδιών, έγιναν το ιδανικό σκηνικό για να γίνει το βότσαλο, ο μοναδικός, λατρεμένος φίλος της. Και όπως συμβαίνει με όλους τους καλούς φίλους, η Λούμπνα, τον φρόντισε, δίνοντάς του φωνή και μάτια. Με ένα μαρκαδόρο, σχεδίασε το πρόσωπο του, δίνοντάς του μια νέα ταυτότητα, στο πλευρό της. Τώρα μπορούσε να μοιραστεί μαζί του τις δικές της σκέψεις, να του ψιθυρίσει τις αγωνίες της και να του αφηγηθεί τη δική της ιστορία, για την οικογένειά της, την πατρίδα της , τον πόλεμο.

Και όταν ο χειμώνας μπει για τα καλά στη ζωή τους, εκείνη αγωνιά μήπως ο «φίλος της» κρυώσει και με τη βοήθεια του μπαμπά της, θα του βρεί ένα μικρό καταφύγιο για να ζεσταθεί – ένα κουτί από παπούτσια θα αποδειχθεί το ιδανικότερο σπίτι για το βότσαλό της.

Ένα όμως αγόρι, ο Αμίρ θα μπει σύντομα στη ζωή τους και όλοι μαζί, η Λούμπνα και το βότσαλο θα γίνουν αχώριστοι φίλοι, μαζί, παίζουν κάτω από τα αστέρια. Όταν ο Λούμπνα ακούει τα ευχάριστα νέα σχετικά με την επανεγκατάσταση τους σε ένα καλύτερο μέρος, στην αρχή νιώθει ανέλπιστη ευτυχία και χαρά, όμως σύντομα, η λύπη θα πάρει τη θέση τους, αφού αντιλαμβάνεται πως θα πρέπει να αποχαιρετήσει τον Αμίρ, να τον αφήσει πίσω μόνο του.

Εκείνη τη νύχτα, είναι που παίρνει μια σκληρή και ανιδιοτελή απόφαση. Να μοιραστεί τον μικρό θησαυρό της, τον καλύτερό της φίλο, το βότσαλο, με τον Αμίρ γιατί ξέρει πως πρέπει από κάπου να πιαστεί.

Η Λούμπνα και το βότσαλο – Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο

Μια άκρως τρυφερή και συγκινητική ιστορία που στον πυρήνα της, κρατάει την μεγαλοσύνη της γενναιοδωρίας, της ανιδιοτέλειας, της απύθμενης φιλίας, της κατανόησης. Μια ιστορία ύμνος στην ενσυναίσθηση, στο βίωμα του συναισθήματος του άλλου, όχι πάντα με λέξεις, αλλά με μικρές στιγμές, με ένα άγγιγμα ή με μια σιωπή. Η Λούμπνα νιώθει τον Αμίρ. Έχει έρθει στην θέση του, έχει επίγνωση της μοναξιάς του.

Το κείμενο απλό, σε μικρές προτάσεις και με νοήματα που υπονοούνται, κρυμμένα στην εικόνα, ή κάποιες φορές στην απουσία της εικόνα. Η καταγωγή της Λούμπνα και Αμίρ, δεν γίνονται ξεκάθαρα, άλλωστε δεν έχουν καμία απολύτως σημασία. Αυτό που έχει σημασία και αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο είναι το συναίσθημα. Η μαύρη σκιά του δέντρου στα πόδια του Αμίρ όταν φθάνει στη χώρα των σκηνών και το γέμισμά του με χρώμα όταν το βότσαλο θα γίνει δικό του. Ένδειξη πως αποκτάει και πάλι τις ρίζες του, αποκτάει και πάλι μια κάποια οικογένεια.

Η Λούμπνα και το βότσαλο, είναι μια νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο . 

Συγγραφέας: Wendy Meddour
Εικονογράφος: Daniel Egneus
Εξώφυλλο: Σκληρό
Μεταφραστής: Μαρίνα Δημητρά

Από 5 ετών

you may also like:

About Author

No Comments

No Comments Yet!

No one have left a comment for this post yet!

WRITE A COMMENT ON THIS POST

Write a Comment 

<