Ανάμεσα στο όχι και στο ναι γινόμαστε 4 και προχωράμε.

1 Comment 🕔20:27, 12.Ιούν 2016

Ανάμεσα στο όχι και στο ναι γινόμαστε 4 και προχωράμε.

Είχε το προνόμιο να είναι η δεύτερη, η ακόλουθος. Εκείνη που τα περισσότερα τα διδάχτηκε με «ταχύρρυθμα προγράμματα» από την αδελφή της και εμείς ως μουδιασμένοι και ολίγον βαριεστημένοι θεατές κάθε της πρωτιά δεν έμπαινε σε καμπύλες ανάπτυξης και κάθε της τρελή απαίτηση γινόταν νόμος γιατί απλά γνωρίζαμε τη συνέχεια και ξέραμε πως ήταν απλά μία φάση που θα περάσει. Προνόμιο που αν και της στέρησε την πολυτέλεια της αδιάκοπης αγκαλιάς, την αποκλειστική και πολύωρη ενασχόληση μαζί της, τη δυνάμωσε και την οδήγησε γρήγορα στο δρόμο της αυτοπεποίθησης και της σιγουριάς.

Σε ένα καλάθι την φέραμε τυλιγμένη σαν ένα μικρό σκουλήκι. 4 βράδια δεν είχα κλείσει μάτι γιατί είχα χρόνο μόνο για να την κοιτάζω. Κάθε μικρό μορφασμό στο ρυτιδιασμένο της πρόσωπο, κάθε μικρό χασμουρητό στο μικρό καλοσχεδιασμένο στόμα της, κάθε μικρή κίνηση των δαχτύλων της που δεν ξεπερνούσαν τα 4-5 εκατοστά (λές να λέω λίγα) ήθελα να τα ρουφήξω με όρεξη και να πάνε στα νησιά της χαράς μου, της λατρείας μου και να χτίσουν μία πολιτεία από όνειρα και αναμνήσεις που μεγαλώνει μαζί της.Θεριεύει, δυναμώνει με όλα τα όχι και τα δεν θέλω της, με όλα τα «μόνη μου» και «ξέρω εγώ».

valia is turning 4

Και από ένα χαριτωμένο και γλυκό μωράκι, με ένα μικρό φύσημα του αέρα πάνω στο χρόνο, έγινε μία μικρή δεσποινίδα με έντονη άποψη, και δυναμισμό. Μία δεσποινίδα που ίπταται ανάμεσα σε αέρινες χορευτικές φιγούρες και δυναμικούς χαρακτήρες του Star Wars, ανάμεσα σε μωρουδίστικες γκριμάτσες και απορίες για την αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους και το θάνατο. Και εγώ θεατής και πάλι ρουφάω κάθε της μικρή στιγμή που ξέρω πως δεν ξαναγυρίσει και ανυπομονώ για την επόμενη έκπληξη. Ζω και μεγαλώνω μαζί της απολαμβάνοντας κάθε μικρό εκατοστό αυτού του του δρόμου που εύχομαι να είναι μακρύς.

Αύριο μπροστά σε μία τούρτα θα την περιμένουν 4 διακοσμητικά κεριά για να τυλίξει με αυτά όλες τις παιδικές τις ευχές. Ένα παγωτό βανίλια, ένα γλειφιτζούρι όπως της νονάς, λίγο ποπ κορν μπροστά στην τηλεόραση, απογευματινό τσάι με τις φίλες της αλλά πάνω από κάθε τι άλλο, η συγκατοίκησή της με την Αλίκη όταν μεγαλώσουν με εμένα στον πάνω όροφο. Εφιάλτης θα της μοιάζει αν πραγματοποιηθεί η ευχή της σε 20 χρόνια αλλά τώρα αυτό εσωκλείει όλες τις επιθυμίες και τα όνειρά της.

Με ένα μεγάλο και η ηχηρό ΝΑΙ σε θέλουμε, γεννήθηκε για να ακολουθήσουν πολλά και επώδυνα δικά της όχι σε κάθε μας πρόταση. Και αν μπορούσα να κάνω σήμερα μία και μόνο ευχή για εκείνη, θα ήταν ένα ΝΑΙ έτσι θα ήθελα να μείνεις, δυνατή και απόλυτη, ΝΑΙ θέλω να μεγαλώσεις και ανοίξεις τα φτερά σου μακριά από την φούστα μου και τον κήπο του σπιτιού μας και ΝΑΙ να αντιστέκεσαι σε κάθε τι που δεν θα φουσκώνει τη ψυχή σου με χαρά.

Και τώρα ξαπλωμένη στο μαλακό της στρώμα ενώ εκείνη έχει αποκοιμηθεί σιγομουρμουρίζω το νανούρισμά που της έλεγα

Χαμήλωσε τα φώτα, μεγάλε ουρανέ
Το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι

x

you may also like:

About Author

1 Comments

  1. 🕔 5:00, 13.Ιούν 2016

    yiannapanou

    Μα τι υπέροχο κείμενο… Να την χαίρεσαι….

    reply comment

Write a Comment