Αγόρια vs Κορίτσια. Ή μήπως καλύτερα παιδιά με αγωγή και χωρίς;

0 Comments 🕔12:47, 08.Νοέ 2016

Αγόρια vs Κορίτσια. Ή μήπως καλύτερα παιδιά με αγωγή και χωρίς;

Ήταν το 68ο πάρτυ ή ίσως το 79ο δεν ξέρω δεν θυμάμαι, δεν έχει σημασία αλλά το 5ο στη σειρά για φέτος για τη μικρή μου κόρη. Στα περισσότερα αρνείται να παραστεί και καθώς έχω πλέον φθάσει στο απόγειο της βαρεμάρας μου με αυτά τα ΣΚ που ασχέτως διάθεσης και χρόνου πρέπει να βρεθείς ανάμεσα σε άλλους 20-25 γονείς που δε γνωρίζεις, ή ακόμα και αν γνωρίζεις και συμπαθείς σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελες να θυσιάσεις το όμορφο Κυριακάτικο πρωινό σου που θα μπορούσες κάλλιστα να βρίσκεσαι ξαπλωμένη στον καναπέ σου διαβάζοντας τις κυριακάτικες εφημερίδες ή να βρίσκεσαι με τα δικά σου παιδιά σε ένα πρωινό περίπατο στο πάρκο, για να βρεθείς σε έναν ακόμα παιδότοπο ανάμεσα σε παιδιά που ξελαρυγγιασμένα από χαρά και ενθουσιασμό σπάνε το φράγμα του ήχου και ένα ολόκληρο κουτί depon δεν αρκεί για να ηρεμήσει τον πονοκέφαλό σου.

Ωστόσο ήμουν εκεί. Με θετική διάθεση, και σχετική όρεξη για κουβεντούλα περί του άστατου καιρού, του ανασχηματισμού και των χριστουγεννιάτικων διακοπών. Αλλά να που το πλαστικό μικρό σκαμπό που εκτοξεύτηκε από ένα παιδικό χεράκι έσκασε δίπλα μου. Κοίταξα τριγύρω και με μεγάλη απορία διαπίστωσα πως ήμουν η μόνη που είχα μερικώς αναστατωθεί. Και ο καταιγισμός αντικειμένων συνεχίστηκε αμείωτος. Πλαστικές πορτούλες από ένα χαριτωμένο κίτρινο σπιτάκι που ο παιδότοπος είχε προς διάθεση των χαριτωμένων πλασμάτων για παιχνίδια μίμησης, και πλαστικές καρέκλες ήταν μερικά από τα αιωρούμενα αντικείμενα. Κοιτούσα γύρω μου.

αγόρια και κορίτσια
(η φωτογραφία δεν ειναι από το συγκεκριμένο πάρτυ αλλα αντιθέτως είναι παιδιά που αγαπάμε και είναι φίλοι μας)

Οι γονείς που συζητούσαν λίγα μέτρα πιο πέρα δε φάνηκαν να έχουν την ίδια αναστάτωση με εμένα. Ώσπου ένα γλυκό κατά τα λοιπά αγόρι, την έπεσε κυριολεκτικά πάνω σε ένα κοριτσάκι και πάνω του προστέθηκαν μερικά ακόμα παιδάκια και κάπως έτσι το κοριτσάκι έγινε ένα ζωντανό hamburger για να ικανοποιήσει την αδηφάγο όρεξη των λοιπών φίλων του. Φυσικά έτρεξα να λύσω αυτό το περίεργο κουβάρι και προς μεγάλη μου έκπληξη το μόνο που άκουσα από μερικές μαμάδες ήταν να φωνάζουν τα παιδάκια τους με το όνομα τους με ύφος «σε παρακαλώ, σταμάτησε τώρα».

Εγώ αν στη θέση αυτού του αγοριού-υποκινητή ήταν μία από τις κόρες μου, απλά θα την είχα πάρει από το τσουλούφι και θα την είχα πάρει από το πάρτυ – ειλικρινά. Γιατί πολύ απλά δεν επιτρέπεται να χειροδικούμε, και να αδιαφορούμε για τις συνέπειες των πράξεων μας στους διπλανούς μας – όσο και αν αυτό που κάνουμε το απολαμβάνουμε. ΤΕΛΟΣ

Είχα κοκκινήσει από θυμό. Ε μα είναι αγόρι και δε μπορούμε να το συγκρατήσουμε άκουγα στα διάφορα πηγαδάκια γύρω μου. Όχι αγαπητοί γονείς. Δεν πρόκειται για ένα φυλετικό διαχωρισμό όπου τα όρια ανοχής ανάμεσα στα αγόρια και στα κορίτσια διαφέρουν. Όχι δεν πρόκειται απλά για μια υποκειμενική ερμηνεία της έννοιας παιδί και της έννοιας «ανήσυχο πνεύμα». Η διαφορά στην αναλογία που υπάρχει ανάμεσα στην τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα δε είναι ικανή να σε μεταλλάξει και από παιδί να σε κάνει τύραννο. Διαφέρει η ανησυχία, η αναζήτηση, ο ανταγωνισμός, η περιπετειώδης διάθεση, από τον κανιβαλισμό και την αδιαφορία για τους διπλανούς σου.

Αγόρια vs Κορίτσια. Γιατί να διαφέρουν;

Αναγνωρίζει κανείς πως υπάρχουν διαφορές στην αναπτυξιακή πορεία αγοριών και κοριτσιών. Και οι διαφορές αυτές έχουν από καιρό απασχολήσει ειδικούς διαφόρων ειδικοτήτων. Αγόρια vs Κορίτσια. Μπορεί να έχουν μία ιστορική κληρονομιά γιατί την εποχή των σπηλαίων ο άνδρας ήταν εκείνος που έπρεπε να επιβληθεί, να σκοτώσει για να φέρει την τροφή, και η γυναίκα να μαγειρέψει και να φροντίσει τα παιδιά αλλά μάλλον έχουν περάσει πολλά χιλιάδες χρόνια από τότε και έχει έρθει η ώρα να πετάξουμε αυτό το πέπλο της ιστορίας. Και το οφείλουμε κυρίως εμείς οι γονείς που θα τους δείξουμε το δρόμο να διοχετεύουν την εσωτερική τους ανησυχία σε διαφορετικούς δρόμους. Η ευγένεια, γενναιοδωρία, και το νοιάξιμο στις ανθρώπινες σχέσεις μαθαίνονται.

Και να σου πω κάτι; Είναι λίγο αμήχανο να ακούς το πόσο τυχερή είσαι που έχεις κορίτσια και πόσο ατυχές για εκείνους είναι να έχουν αγόρια που δε μπορούν να τα συγκρατήσουν. Deep inside νιώθω ότι μάλλον είναι πολύ υπερήφανοι όσοι κάνουν τέτοια παραδοχή. Είναι λίγο απενοχοποιητικό δε νομίζεις;

x

you may also like:

About Author

No Comments

No Comments Yet!

No one have left a comment for this post yet!

WRITE A COMMENT ON THIS POST

Write a Comment