Spread the Love Vol 1: Θείος Ντίνος

2 Comments 🕔09:34, 16.Dec 2013

Τετάρτη 16 Αυγούστου 2006 …

Μια ημέρα που δεν θα ξεχάσω ποτέ … Κάπνιζα θυμαμαι… More μέντα … Τα πράσινα ντε . Η αδερφή μου στο κρεβατι να μετράει ανάσες και διαστολη και με αγωνία μεγαλύτερη από του γαμπρού μου . Ερχόταν. Το πρώτο παιδί της οικογένειας μας. Το πρωτο εγγόνι. Ανήψι. Δικό μας παιδι …. Όλων. Γιατί εμείς σαν οικογένεια όλα μαζι τα περνάμε. Κάπνιζα το ένα πίσω από το άλλο. Αγωνία. Ξαφνικά λέει η νοσοκόμα πάμε κυρία Διαμαντή. Γεννάτε. Σαν να σπάσαν και τα δικά μου νερά

Μέχρι να καταλάβω είχαν βάλει την αδερφή μου στην αίθουσα …. Δεν με έκανε κανείς καλά. Να λέω στον πατέρα μου και στην μάνα μου, κάτι δεν πάει καλά, κάτι θα γίνει, να κλαίω, να προσπαθούν να με ηρεμήσουν όλοι, να λέω θα δυσκολευτεί το νοιώθω …. Πέντε λεπτά μετά, ανοίγει η πόρτα και βγαίνει η νοσοκόμα με ένα μωρό …. Πέντε λεπτά … Παγκόσμιο ρεκόρ … Έτοιμο ντυμένο μωρο – αλανθαστο ένστικτο θείου : 23-0 …. Τόσο ζώον …. Ένα μωρό … Ενα αγοράκι … Το μωρό μας … Το μωρό της αδερφής μου . Μια ψυχούλα. Νέα. Σπίτι μας . Εκεί να δεις κλάμα. Έγινα θείος …. Εχω ανηψιο ….ξαφνικά τον ειχα στην αγκαλια μου . Σαν κατσαρίδι ηταν … Το πιο όμορφο μικρό κατσαριδι. Τόσο όμορφος και εύθραυστος στα μάτια μου. Μου κράτησε το δάχτυλο . Αυτό ηταν . Δεν ειμαι απλά ερωτευμένος. Ειμαι να ανοίξω το είναι μου να τον βάλω μεσα και να τον κουβαλάω σαν καγκουρό με μάρσιπο. Λατρεία με την πρώτη ματια. Αρχίζουν όλοι και λένε γύρω μου, έχει τα ματια της μάνας του , το τούτο του πατέρα του, μοιάζει της γιαγιάς του παππου του αλλου παππου. Του θείου; Τίποτα ;;; Τον ξεβρακώνω. Κοιτάζω και με στεντόρια φωνή φωνάζω περήφανα ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΤΟΥ . Ησυχία παντού και χαμόγελα από τις νοσοκόμες ….

Από την αρχή που ήρθαν σπιτι ο γαμπρός μου και η αδερφή μου ασχολήθηκα ενεργά με το παιδί. Να τον αλλάξω να τον ταΐσω να τον ΝΤΥΣΩ .. Τον βαφτίσαμε Δημήτρη … Εγώ τον λέω λουλούδι , κατσαριδι . Σκλάβο , έρωτα , καμάρι και μιμακο. Πως να περιγράψεις με λόγια την καψούρα ; Ποιός Ελύτης, Βασιλικός, Ντοστογιέφσκι και Καρυωτάκης. Ωχριά ακομα και η ελληνική γλώσσα για την περιγραφή αυτής της αγάπης , που την ξεπερνά η αγάπη για το παιδι σου . Θείος … Ποτε δεν πίστευα πως θα λέω ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΞΥΠΝΟΟΟΟ ΟΟΥΥΥ ΤΟΟΟΣΟΟ ΕΞΥΠΝΟ . Ε… Το δικό μας παιδι ειναι το ομορφότερο και εεξυπνοοοο ουυυυ τοσο εξυπνοοοο. Ντυνόμαστε ίδια. Βγάζει την γλώσσα εξω οταν ξεχνιέται . Μαντέψτε ποιος το έκανε μικρός . Πιάνει το πουλί του. Μαλλί φτιαξιμο, μπάνιο , ΚΟΛΩΝΙΑ , ντύσιμο …. Ρε ίδιο ! MINI ME …. Πως περιγράφεις με λόγια την καψούρα …..

Δημήτρης καραγκούνης. Ανηψιός του Κωνσταντίνου (ντινου) Διαμαντή …

1dc0f48e6ce95b9335c74328bc16a2f8

Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί από έναν συμμαθητή μου με το όνομα Ντίνος Διαμαντής. Γνωστός τροβαδούρος και ποιητής του έρωτα ανάμεσα στους κύκλους των φίλων του, με ιδιαίτερο χιούμρο και μεγάλη καρδιά υποψιάζομαι. Χρόνια να τον δω αλλά διαβάζω φανατικά τα post του στο φατσοβιβλίο και πάντα γελάω ή κλαίω με τα εμπνευσμένα κείμενά του. Μπόλικο συναίσθημα, μεγάλη δόση τρέλας και ατελείωτο πάθος για το μικρό του ανήψι. Γράψε βρε Ντίνο μου κάτι εδώ στο blogακι μου του είπα και νάτο. Άλλωστε για αυτό είναι να τα blogs: για να μοιραζόμαστε συναίσθημα, αγάπη, ιδέες, θυμό και όλα να αποκτούν ένα άλλο χρώμα…ξέρεις!

Αν σας αρέσει θα τον κάνουμε μόνιμο….!!!!

Καλή εβδομάδα φίλοι μου με ένα μήνυμα:

SPREAD THE LOVE

xxx

you may also like:

About Author

2 Comments

  1. 🕔 9:47, 16.Dec 2013

    Flora

    Να τον κάνουμε μόνιμο!

    reply comment

Write a Comment