Girls’ Dialogues – Vol. 1

– (Βάλια) Το πρώτο μου καλοκαίρι πλησιάζει στο τέλος του. Άκουσα τη μαμά και το μπαμπά να λένε ότι αύριο θα με πάρουν μαζί τους στην Αθήνα. Εσύ Αλίκη δεν θα έρθεις;

– (Αλίκη) Βαλιτσάκι εγώ λέω να μείνω λίγο ακόμα εδώ στη γιαγιά – ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν επέλεξαν όλα τα άλλα ονόματα που τους είχα πει-, να κάνω μερικά μπανάκια γιατί δεν έιμαι έτοιμη ακόμα ψυχολογικά να πάω στο σχολείο. Έχω μερικές εκκρεμότητες: δεν έφαγα αρκετό καλαμπόκι και δεν επισκέφθηκα ακόμα τη γέφυρα με το πατίνι. Μόνο φωτογραφίες με φόντο με έβγαλε η μαμά

– Αχ βρε Αλικάκι. Μου θυμίζεις πόσο πολύ στερημένη είμαι. Μόνο γάλα, γάλα, γάλα. Έχω τρελαθεί πια και έχω εντελώς ξεχάσει τη γεύση της αγαπημένης μου φράουλας. Ευτυχώς που μου το σερβίρει μέσα σε πορτοκαλί αστέρια και θυμάμαι πάντα τον πλανήτη μας. Ξέρεις εκείνον το Mωροδοπλανήτη, που μέναμε πριν μας στείλουν εδώ στη γη. Τον αναπολείς καθόλου;

– Δεν τον ξεχνώ ποτέ. Τον βλέπω κάθε βράδυ στα όνειρά μου αλλά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι εδώ είναι καλύτερα. Συνέχεια με αγκαλιάζουν, με φιλάνε, έχω αποκτήσει πολλούς φίλους, που αγαπάνε πλέον και εσένα, με αφήνουν να παίζω μπουγέλα και να τρώω παγωτό.

– Σαν να έχεις δίκιο. Και εγώ σε βλέπω πολύ χαρούμενη τον τελευταίο καιρό Αλικάκι.

– Μα πως να μην είμαι! Η μεγαλύτερη ευχή μου ήταν να αποκτήσω μία αδερφούλα και να τώρα που σε έχω. Ανυπομονώ να μεγαλώσεις και να παίζουμε λίγο περισσότερο – γιατί μεταξύ μας τώρα, κυνηγητό δε μπορείς ακόμαα να παίζεις. Και τα βράδια που κλαις χαίρομαι μεν να σε νανουρίζω αλλά νομίζω ότι η μαμά μάλλον το κάνει καλύτερα από εμένα.

– Αλικάκι σύντομα θα μεγαλώσω γιατί πίνω όλο το γάλα μου – άλλωστε όπως σου είπα δεν έχω άλλη επιλογή. Λοιπόν καλό ταξίδι αύριο και ανυπομονώ να σε δώ σε 5 ημέρες. Αναρωτιέμαι ποιος θα με κάνιε τώρα να γελάω…

– Κράτα αυτή τη ζωγραφιά που έφτιαξα για εσένα πριν από μερικές εβδομάδες. Θα είμαι σύντομα πάλι κοντά σου γιατί είσαι η αγαπημένη μου. Φιλάκια Βάλια και να προσέχεις τη μαμά και το μπαμπά.

Καλό ΣΚ,

Π+Α

Έφτασε η ημέρα. Να είσαι ο εαυτός σου - Έμπνευση από τη Stabilo λίγο πριν την έναρξη του σχολείου Τι να ρωτήσω μετά το σχολείο; Η μόνη πυξίδα είσαι εσύ