Πόσα ακόμα;
Πόσα πράγματα μπορούν να σκαρφιστούν; Πόσες ιδέες περνούν καθημερινά από το μικρό τους κεφαλάκι και προκαλούν ένα ντόμινο ερώτησεων, αποριών και νέων αναζητήσεων; Πόσες φιγούρες και πόσες πόζες μπορούν να πάρουν θέλοντας να εκφράσουν ένα και μόνο συναίσθημα: αυτό της απόλυτης ευτυχίας και της υπερβολικής χαράς; Πόσες φωνές μπορούν να μιμηθούν και πόσες λέξεις και πόσες ιστορίες μπορούν να πλάσουν από το απόλυτο τίποτα για εκφράσουν έναν όλοκληρο κόσμο – μία φεγγαρόσουπα με καρότα για εσένα μαμά!!!!! Πόση αγάπη και απεριόριστη φροντίδα μπορούν να σου προσφέρουν με τα μικρά τους χεράκια και με δύο απλές μαγικές λεξούλες όπως “σε αγαπώ” έτσι απλά;

photo via ba-reps
– Αλίκη μου γιατί εχθές το βράδυ ήρθες τόσο νωρίς στο κρεβάτι μας;
– Μαμά φοβούμουν και ήξερα ότι αν φώναζα και ο μπαμπάς δεν με άκουγε, θα ερχόσουν τελικά εσύ. Αλλά αν ερχόσουν εσύ, δε θα μπορούσες με τη κοιλίτσα σου να ανέβεις στο κρεβάτι μου και θα πονούσες. Για αυτό και σκέφτηκα να έρθω εγώ νωρίς στο δικό σου!
The end
Π+Α
you may also like:








No Comments Yet!
No one have left a comment for this post yet!
WRITE A COMMENT ON THIS POST