Φλιπεράκια: Πάμε για νέες πίστες

0 Comments 🕔21:22, 04.Νοέ 2014

Θυμάμαι ακόμα σαν να ήταν εχθές τα αυγουστιάτικα μεσημέρια όπου ο παππούς με διάθεση ξεφορτώματος των κοριτσιών για απογευματινή σιέστα, γλιστρούσε στις παλάμες μας κάνα δυο 10άρικα (όχι σε ευρώ αλλά σε δραχμές για όσους έχουν μνήμη ελέφαντα) και κατηφορίζαμε το δρόμο του Μαραλέτου στο Ρίο για να φθάσουμε στην ομώνυμη ταβέρνα.

Εκεί στην πίσω πλευρά κάτω τους τεράστιους ευκάλυπτους, και μάλλον ψιλοαυθαίρετα θα τολμούσα σήμερα να πω, μας περίμεναν 4 μαύρες μεγάλες οθόνες, χωμένες μέσα στα μαύρα στιβαρά και ακούνητα κουτιά τους με τους μοχλούς τους να μας καλούν να τους αγγίξουμε. Κινήσεις περιστροφικές και κάποιες φορές πάνω-κάτω ανάλογα με το παιχνίδι που φιλοξενούσαν, Pac Man, Tetris, Αrcanoid και ένα ακόμα με αγώνα ράλι (ήταν το αγαπημένο μου) για να τα τερματίσουμε.

Να «πιάσουμε» τα δικά μας High Scores και να ανεβούμε εκεί στη θέση «χαικλασάτη» νούμερο ένα θέση αφήνοντας πίσω τον υπερόπτη Harouli1965, τον αλαζόνα JimmyRio, ή την ξενέρωτη SugarKandy ή ότι άλλο είχε σκαρφιστεί ο καθένας για ψευδώνυμο. Αγαπημένες εποχές, με την πιθανότητα να βρεις τέτοια ηλεκτρονικά παιχνίδια στην ταβέρνα που σε πήγαν οι γονείς σου Κυριακή μεσημέρι με τους κολλητούς τους και εσύ βαριέσαι ασύλληπτα, να φαντάζει ασύλληπτο όνειρο!

Σήμερα ευγνωμονώ την μικρή μου Βάλια, αφού καθημερινά μου δίνει την ευκαιρία να ξανανιώσω έφηβη παίζοντας πάλι ένα ακόμα φλιπεράκι, χωρίς να νιώθω ανία, πάντα δωρεάν και κάθε ημέρα με μία νέα πίστα έκπληξη. Σε αυτές τις πίστες κανονάκι δεν χάνεις ποτέ αλλά ούτε και κερδίζεις. Έχεις ένα κάθε φορά και στόχος να βγεις αλώβητος από την μάχη μαζί της.

Οι πίστες ποικίλουν και οι αγαπημένες μου θα είναι για πάντα οι:

ΤΟΟΤΗ INVASION

tooth invasion
via

Σε αυτή την πίστα ο αντίπαλος (η Βάλια εν προκειμένω) σκαρφίζεται κάτι διαφορετικό, μια παραλλαγή του πλυσίματος των δοντιών. Ο βαθμός δυσκολίας της πίστας διαφέρει ανάλογα με το μέρος που επιλέγει να το κάνει, την στάση του σώματος (και του στόματος) αλλά και τα υλικά που θα χρησιμοποιήσει. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: αποκλείονται οδοντόπαστες και οδοντόκρεμες.

SUSHI TIME

Εδώ γίνεται αναφορά στη βρώση ωμών τροφών – αποκλείεται το ψάρι- και λοιπών άλλων ζωντανών ή μη οργανισμών. Στόχος είναι να σταματήσεις έγκαιρα τον αντίπαλο. Ο βαθμός δυσκολίας ποικίλει ανάλογα με την ταχύτητα του αντίπαλου κατά την πράξη της «αρπαγής» της τροφής αλλά και την φύση της αυτής καθαυτής τροφής. Η εύκολη πίστα διαθέτει μόνο ωμό ζυμαρικό. Η δυσκολία αυξάνει όταν προστίθενται μωρομάντηλα, κρέμες προσώπου και ξυρίσματος, και φυσικά μικροοργανισμοί αγνώστου ταυτότητας που ίσως κείτονται στο χώμα του πάρκου.

PAINT MANIA

Ή αλλιώς σταμάτα το στυλό, πρόλαβε τη μουτζούρα, σβήσε τη μονοκονδυλιά. Αυτή η πίστα ίσως έχει μερικά διασκεδαστικά αλλά και καλλιτεχνικά στοιχεία αφού καλείσαι να αφαιρέσεις από τις μεγάλες λευκές επιφάνειες που παρουσιάζονται μπροστά σου, τις ακαθόριστες πινελιές, και τα περίεργα σημάδια που έχει αφήσει ο αντίπαλος. Η άπαιχτη όμως στιγμή του παιχνιδιού είναι όταν το «εγώ» σου –παρουσιάζεται στο τέλος με κερατάκια στο κεφάλι και κόκκινη κάπα, σου ζητάει να περιγράψεις αυτές τις γραμμές, να της ορίσεις και να τους δώσεις όνομα. Δεν ξέρω αλλά εγώ πάντα χάνω….

HOME ALONE

tumblr_luhm1aV0pz1qjdpwwo1_1280
via

Εδώ παίζεις ενάντια στα νεύρα σου. Προσπαθείς να βάλεις το μυαλό σου σε suspended mode γιατί αλλιώς θα βγείς σίγουρα χαμένος. Όλα θέλει να τα κάνει μόνη και εσύ απλά παρακολουθείς και ελπίζεις τα πράγματα να πάνε καλά. Μόνη τα ρούχα, μόνη το ντους και το λούσιμο, μόνη το πιπί και γενικά όλ το θέμα της υγιεινής για να μην επεκταθώ σε “βρωμερές” λεπτομέρειες, μόνη να κατέβει τα σκαλιά και γενικά εσύ κάνε τα νεύρα σου κρόσια, πείξε μαζί τους για καμιά ώρα και η συνέχεια επί …των δακρύων.

SUGAR LOVE

Aυτή είναι η αγαπημένη μου πίστα ever Πάντα ξεχνάς ότι υπάρχει όταν ειδικά έχουν προηγηθεί απανωτά οι προηγούμενες και πάντα κερδίζεις – ναι εδώ δεν υπάρχει χαμένος. Η πίστα στα ελληνικά μπορεί να μεταφραστεί ως μικράχεράκιασεαγκαλιάζουνμεχριναλιωσεις!!!!!!!!
Εδώ στόχος είναι να αντισταθείς σε δύο λιλιπούτεια χεράκια που απροειδοποίητα και ενώ βρίσκεσαι σε φρενήρη κατάσταση παίρνουν το κεφάλι σου και το γεμίζουν φιλιά. Σε δύο καστανά παιχνιδιάρικα μάτια που ανοιγοκλείνουν τις βλεφαρίδες τους όλο νάζι για να σας καλοπιάσουν και σε ένα πνεύμα που παρόλα τα δύο του χρόνια σε παρασύρει στον ενθουσιασμό του και τη δίψα του για περιπέτεια.

Αυτή την πίστα πάντα την χάνω. Μάλιστα όχι απλά την χάνω αλλά της παραδίνομαι….

xxx

you may also like:

About Author

No Comments

No Comments Yet!

No one have left a comment for this post yet!

WRITE A COMMENT ON THIS POST

Write a Comment