Το όνειρο τελείωσε – Πάει η εκδρομή

0 Comments 🕔08:01, 26.Μάι 2017

Το όνειρο τελείωσε – Πάει η εκδρομή

Από το προηγούμενο βράδυ τα είχε αποφασίσει όλα. Μπλούζα ασορτί με σορτς και φούτερ στην απόχρωση του ουράνιου μπλε – αν υπάρχει κάποιο τέτοιο χρώμα. Τα είχε όλα διπλωμένα πάνω στο ράφι δίπλα από το κρεβάτι και σιγοτραγουδούσε. Όλα ήταν φωτεινά ακόμα και αν το σκοτάδι είχε από ώρα ρίξει το πέπλο του πάνω στην πόλη.

Στην κρεμαστή τσάντα είχε μπει η μπάλα, μία μπλούζα στην περίπτωση μπουγέλων και άφησε λίγο χώρο στο κάτω μέρος πάνω από μία παγοκύστη για το φαγητό. Το ψάθινο καπέλο και τα γυαλιά ηλίου ήταν κρεμασμένα και έτοιμα για αναχώρηση στο διπλανό τοίχο.

Η μαμά της στην κουζίνα έπαιζε με τα αλεύρια, τα αυγά, τα τυριά και τις πιπεριές. Είχε αποστολή ένα αλμυρό κέικ που θα συμπλήρωνε γευστικά μία ημέρα ελαφρότητας, μία ημέρα που τα βιβλία και μολύβια θα απλωθούν στα σχοινιά της άρνησης και θα δώσουν τη θέση τους σε μπάλες, ρακέτες, καπέλα, χαμόγελα.

Καμιά τους δεν είχε προβλέψει τον καιρό.

Η μετεωρολογία δεν ήταν το αγαπημένο της χόμπυ – ούτε της μαμάς, ούτε της κόρης. Χοντρές στάλες προσγειώθηκαν στα πιασμένα πίσω στο κεφάλι της μαλλιά και η τσάντα της με το κέικ, τις ντομάτες και τα γλυκά άρχισε να φουσκώνει, όχι από χαρά αλλά από υγρασία. Τα παπούτσια που ήταν προορισμένα για απόκρουση γκολ και κυνηγητό, τώρα πηδούσαν λακκούβες με νερό.

Τα πούλμαν έξω από το σχολείο έμοιαζαν και εκείνα θλιμμένα και σα να είδε μία πινακίδα κρεμασμένη στο λαιμό τους – ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Η μαμά την κοίταξε και αναρωτήθηκε αν το νερό πάνω στο πρόσωπό της ήταν από τη βροχή ή μήπως από τα δάκρυα;

– Μαμά γιατί αποφάσισαν σήμερα να κλάψουν τα σύννεφα;
– Δεν ξέρω αγάπη. Θα είχαν το λόγο τους. Και μπορώ να σκεφτώ πολλούς λόγους. Αγάπη όμως για σκέψου – δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί. Εγώ προσωπικά χαίρομαι που αυτή τη στιγμή πάνω μας πέφτει δροσερή αναζωογονητική βροχή και όχι βόμβες. Για σκέψου λίγο.
– (σιωπή αλλά και ύφος απογοήτευσης)

Ίσως έχει δίκιο σκέφτηκε η μαμά. Κάποια πράγματα είναι αδύνατον να συγκριθούν στο μυαλό ενός 9χρονου.
Και εκείνη τη στιγμή η μαμά το άκουσε μέσα της

Δε θέλω εγώ από σένα
παραμυθάκια να μου πεις
λόγια μεγάλα και ψέματα
δε θέλω εγώ από σένα
παραμυθάκια να μου πεις
πράγματα τις νύχτας
και μπερδέματα

Εγώ από σένα θέλω
μόνο μια εκδρομή
μια αναπνοή
στο φως μια διαδρομή
εγώ από σένα θέλω
μόνο τ΄όνειρο
σημερινό
κι άσε τ΄αύριο γι΄αύριο

Το ψάθινο καπέλο με συνόδευσε στη θέση του συνοδηγού στην επιστροφή για το σπίτι. Θα έρθει σύντομα και η δική σου ώρα σκέφτηκα. Νομίζω ότι μου έκλεισε το μάτι.

Τελικά τα καλύτερα άλλοτε έρχονται και άλλοτε νιώθουμε ότι πέρασαν. Ιπι πι ούμε σας ευχαριστούμε θέλουμε πάντα μια «εκδρομή» μεγάλη.

Στα επόμενα…
x

you may also like:

About Author

No Comments

No Comments Yet!

No one have left a comment for this post yet!

WRITE A COMMENT ON THIS POST

Write a Comment 

Your email address will not be published. Required fields are marked *