Η Τραμπάλα του Στιούαρτ Μέλτον στο Μικρό Εθνικό Θέατρο – Είδαμε και γράφουμε

0 Comments 🕔11:08, 15.Οκτ 2018

Στο Μικρό Εθνικό Θέατρο φέτος θα κάνουμε όλοι Τραμπάλα

Κάθεσαι και μπροστά σου απλώνεται η σκηνή με λίγα περιεχόμενα, χρωματιστά και ξεκάθαρα. Μπορείς να τα απαριθμήσεις και γνωρίζεις ακριβώς τι είναι, ποια η λειτουργία τους αλλά και τι συναισθήματα σου έχουν προκαλέσει ή σου προκαλούν όταν βρίσκεσαι δίπλα τους. Μια τραμπάλα, ένα σκάμμα με άμμο και ένα μεγάλο τόπι – νομίζω ότι το είδα, γιατί διαφορετικά το δημιούργησε η φαντασία μου.

Και η παράσταση ξεκινάει. Ένα κορίτσι χωρίς όνομα, με έναν λαγό αγκαλιά και ένα αγόρι με ένα μπουκάλι. Το κορίτσι αρχικά παίζει μόνο του παρέα με τη συντροφιά της και τα ηχητικά του αυτιά, το λαγό της. Τον ανεβάζει στρην τραμπάλα και δίχως να γνωρίζει πως ακριβώς η τραμπάλα μπορεί να λειτουργήσει, ορίζει τους δικούς της κανόνες. Πηγαίνει στο σκάμμα και εκεί χάνει τον χνουδωτό της φίλο.

Το αγόρι εμφανίζεται και αν και αρχικά λίγο ντροπαλό, στη συνέχεια την πλησιάζει και μαζί, ξεκινούν να ψάχνουν το κουνέλι. Μια διαδικασία που θα τους οδηγήσει στη δημιουργία μιας σχέσης χωρίς κανόνες και όρια με μόνο οδηγό τους το συναίσθημα και την όση γνώση διαθέτουν σε αυτή την ηλικία που βάσει της παιδικότητας που διακρίνεις στην συμπεριφορά τους, μάλλον πρόκειται για 2χρονα παιδιά.

Και έτσι κάπως η παράσταση συνεχίζει να πραγματεύεται την εποχή που μπήκαν οι βάσεις για την πρώτη τους φιλία. Η σχέση αρχίσει να πλάθεται μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, την εξερεύνηση και την ανακάλυψη. Στιγμές απόλυτης διασκέδασης αλλά και θυμού, διαδέχονται η μία την άλλη. Χωρίς πολλές λέξεις, με τη γλώσσα του σώματος, με κινήσεις, ματιές που εμείς οι ενήλικοι θεατές θυμόμαστε να έχουμε ζήσει μέσα από τα παιδιά μας και για αυτό κρυφογελάμε, και τα παιδιά από την άλλη, αναγνωρίζουν και κατανοούν γιατί είναι η δική τους γλώσσα και για αυτό φωνάζουν και συμμετέχουν στη «ζωή» που εκτυλίσσεται επί σκηνής.

Η τραμπάλα, ως εικόνα, αλλά και ως το βασικό πεδίο σκηνικής δράσης συμβολίζει τη συσχέτισή μας με τους άλλους, το μοίρασμα, αλλά και την ισορροπία. Η ζωή, με τα πάνω και τα κάτω της, αλλά και η συνεργασία, η σχέση. Γιατί όταν κάνουμε τραμπάλα υπάρχει πάντοτε κάποιος στην άλλη πλευρά που μας βοηθά να εκτιναχθούμε ψηλά. Και όταν καταφέρουμε να βρούμε την ισορροπία μας, εκεί που μπορείς να κοιτάξεις τον άλλο στα μάτια, όχι λίγο πιο πάνω ή λίγο πιο κάτω, εκεί είναι και το σημείο της απόλυτης ευτυχίας όπου όλα είναι μαγικά.

Η Τραμπάλα του Stewart Melton από το Unicorn είναι το έργο που εγκαινίασε την παιδική σκήνη του Εθνικού Θεάτρου στο Rex για φέτος. Η Σοφία Πάσχου, η σκηνοθέτης του εξαιρετικού έργου «Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο» (Θέατρο Πόρτα) και (συν)δημιουργός των Patari Rroject, βουτάει μέσα γλώσσα των παιδιών και χρησιμοποιεί τους δικούς τους κώδικες για να χτίσει ένα έργο που περιγράφει τις πολύ μεγάλες αγωνίες της πολύ μικρής παιδικής ηλικίας όπου ολόκληρος ο κόσμους είναι ένα μυστήριο, ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Μια δουλειά με πολύ χιούμορ, ιδιαίτερη αισθητική, χαμηλού προφίλ ώστε να μην αιφνιδιάζει ώστε ακόμα και αν η ιστορία δεν γίνει κατανοητή απόλυτα, σίγουρα θα μείνει σαν θύμηση ενός συναισθήματος, που απευθύνεται στις πολύ μικρές ηλικίες.

Εξαιρετικοί οι δύο ηθοποιοί επι σκηνής, Μαρία Δαμασιώτη και Άλκης Μπακογιάννης που μοιάζουν να έχουν ταυτιστεί με το ρόλο των μικρών παιδιών και προσφέρουν απλόχερα το γέλιο στους μικρούς θεατές με τις γκριμάτσες και τις κινήσεις τους – απλά απολαυστικοί.

 

Ταυτότητα Παράστασης
Μετάφραση: Τζούλια Διαμαντοπούλου
Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου
Δραματουργία – Επιμέλεια κίνησης: Juan Ayala
Σκηνικά-Κοστούμια: Ευαγγελία Θεριανού
Μουσική: Νίκος Γαλελιανός
Φωτισμοί: Γιώργος Καλατζής
Βοηθός Σκηνογράφου- Ενδυματολόγου: Έλλη Παπαδάκη

Διανομή: Μαρία Δαμασιώτη, Άλκης Μπακογιάννης

Φωτογράφος παράστασης: Σταύρος Χαμπάκης

ΜΙΚΡΟ ΕΘΝΙΚΟ, Πανεπιστημίου 48, τηλ. 210. 3305074, 210.3301881, 210.7234567 (μέσω πιστωτικής κάρτας) και στο www.ticketservices.gr.

 

 

you may also like:

About Author

No Comments

No Comments Yet!

No one have left a comment for this post yet!

WRITE A COMMENT ON THIS POST

Write a Comment 

Your email address will not be published. Required fields are marked *