Ας γίνει ο φόβος οδηγός

0 Comments 🕔11:13, 26.Ιαν 2015

Είχαν και οι δύο τους να αντιμετωπίσουν  το φόβο τους και κλήθηκαν με διαφορετικό τρόπο, υπό διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικά μέσα να τον αντιμετωπίσουν. Η μικρή Βάλια να ανέβει τελικά τα σκαλιά του σχολείου που οδηγούν στο 2ο όροφο και να παρακολουθήσει μία ενότητα του σχολείου που εδώ και 4 ολόκληρους μήνες αρνιόταν πεισματικά αλλά να που τα κατάφερε και έτσι τώρα έχει γίνει μια “καρικατούρα αφήγησης παραμυθιών”…σύντομα ελπίζουμε να περάσει και την πόρτα. Έτσι βήμα βήμα.

– Είμαι μεγάλη πια μαμά. Είδες; Κοίτα με (και σηκώνει ψηλά τα μικρά της χεράκια)

love 1

Η μεγάλη μου Αλίκη να αντιμετωπίσει το σπάσιμο ενός μικρού οστού κοντά στον αγκώνα. Τα κατάφερε και εκείνη με τη “βοήθεια του Καρναβαλιού” και η θλίψη της έγινε χαμόγελο, προσμονή για το πέρας των 21 ημερών που απαιτούνται για να απελευθερώσει το μικρό χέρι της, και να προσφέρει μία ζέστη αγκαλιά.

– Θα γίνω καλά μαμά αλλά δεν θέλω να κυκλοφορώ πολύ έξω γιατί όλοι με κοιτούν και βλέπω λύπη στα μάτια τους. Δεν θέλω να προκαλώ λύπη!

love 2

Ε ναι λοιπόν και ο φόβος είναι ένα συνασθημα που οφείλουμε να σεβαστούμε, και να ακούσουμε γιατί πολύ συχνά μπορεί να οδηγήσει σε θαύματα και να γίνει αναντικατάστατος τη στιγμή που θα μεταμορφωθεί σε οδηγό προς την επίτευξη των μικρών ή μεγαλύτερων προσδοκιών και ονείρων μας. Όλοι διατηρούμε ζωντανά τα μικρά κελιά μας βουτηγμένα στο δισταγμό, την άρνηση, το φόβο. Εύκολα δημιουργούνται και δύσκολα καταστρέφονται αφού πρώτα πρέπει να εντοπιστούν. Ένα μικρό βήμα τη φορά λοιπόν και όταν πια ρίξουμε το βλέμμα μας πίσω, ο δρόμος που θα έχουμε διανύσει θα είναι τεράστιος.

Καλή εβδομάδα να έχουμε και ο φόβος όλων μας να γίνει οδηγός και φάρος που δεν θα μας διαψεύσει…

xxx

Εγώ είμαι φυσικά

you may also like:

About Author

No Comments

No Comments Yet!

No one have left a comment for this post yet!

WRITE A COMMENT ON THIS POST

Write a Comment