Κοριτσίστικες κατακτήσεις…
Θέλει πάντα να ξεχωρίζει αλλά με ένα τρόπο που της ταιριάζει τόσο πολύ. Με ένα τρόπο κοριτσίστικο, μελωμένο και ανθισμένο που καμιά φορά τον λες και λίγο κιτς αλλά πάντα εκεί κοντά στο τέλος σου κλείνει πονηρά το μάτι λέγοντάς σου “είδες που στα έλεγα” και έχει δίκιο. Γιατί αυτός είναι ο τρόπος της, αυτή είναι η νότα της που την κάνει να ξεχωρίζει. Απέκτησε δική της ντουλάπα μέσα στην οποία επιμελώς τοποθετεί τα φορέματα και τις φούστες της και κάπου εκεί στην άκρη τα κοστούμια μεταμφίεσης- και έχει πολλά πιστέψτε με.

Στη συνέχεια απέκτησε το δικό της κουτί, ένα μαγικό κουτί θησαυρών για να βάζει μέσα όλες τις μικρές της ανακαλύψεις αλλά και όλα τα αγαπημένα μικροαντικείμενα: έτσι γιατί θέλει λέει να τις θυμίζουν τις στιγμές και τους ανθρώπους. Ρακοσυλλέκτρια την φωνάζω αν και με τον καιρό τείνω να αναθεωρήσω την άποψή μου αφού είναι μάλλον αθεράπευτα ρομαντική, γλυκιά και υπέρμετρα συναισθηματική. Το περιέχομενο του κουτιού: xαρτάκια που μία φίλη της έχει γράψει το όνομά της – θα το κοιτάει στο μέλλον και θα αναρωτιέται τι γράφει- συσκευασία από σοκολατάκι που μία φορά της προσέφερε στο κολυμβητήριο ένας φίλος της, πετραδάκια που βρήκε σε μία αγαπημένη παραλία στο Ρίο για να της θυμίζει τη γιαγιά και τον παππού και άλλα πολλά πολλά.

Μετά, απέκτησε τη δική της βαλίτσα για τα ταξίδια που της έχω τάξει, για εκείνα τα ταξίδια που ονειρεύεται και που πολύ αγαπάει. Ταξίδια μακρινά ή κοντινά με πυξίδα και χάρτη από τα χεράκια της πάντα, και με γεμάτη τη βαλίτσα με αγαπημένα αντικείμενα. Ρούχα διπλωμένα με “τσαλακωμένο” τρόπο, πολύχρωμα αρκουδάκια που ξαπλώνουν αναπαυτικά κάτω από τα ελαστικά προστατευτικά της βαλίτσας, βιβλία που είχε από μωρό αλλα και μερικά που πρόσφατα έχει αποκτήσει- άγνωστο και πολύ προσωπικό το κριτήριο της επιλογής και που φυσικά αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό-παπούτσια όλων των ειδών λες και σκέφτεται να κάνει δειγματοδιανομή για να πάρει παραγγελίες και πάντα μα πάντα θα πετάξει τελευταία στιγμή κάποιο τσιμπιδάκι, λαστιχάκι μαλλιών έτσι γιατί απλά έπεσε πάνω του εκεί στο μπάνιο όταν έψαχνε να βρει την οδοντόπαστα και την οδοντόβουρτσά της.

Πλέον απέκτησε και το δικό της άρωμα. Της άξιζε να έχει ένα ολόδικό της άρωμα. Το πουλαγαπημένο Roger&Gallet από την αγαπημένη Γαλλία. Νομίζω ότι στα 5 της πλέον δικαιωματικά μπορεί να έχει το προσωπικό της μπουκέτο μοσχοβολιάς και χαράς. Φρέσκο μανταρίνι, τριαντάφυλλο και λευκά άνθη τέλεια αγκαλιασμένα μέσα σε αυτό το λιτό και όμορφο μπουκάλι που της επιτρέπει να νιώσει λίγο πιο ανεξάρτητη, λίγο πιο μεγάλη ξέρεις πως έχει πάρει τη ζωή στα χέρια της και πως της ανήκει πλέον έστω ένα μικρό μέρος!

Όλα της αξίζουν και ακόμα περισσότερα. Αυτός είναι ο μήνας της και ας τον χαρεί στο μέγιστο. Αυτό το μήνα γεννήθηκε, αυτό το μήνα περπάτησε, αυτό το μήνα ένιωσε πως ανοίγει λίγο περισσότερο τα φτερά της και ελπίζω κάθε τέτοιο μήνα για πολλά πολλά χρόνια να απολαμβάνει μία νέα της κατάκτηση. Και εγώ να έιμαι εκεί να την θαυμάζω και να την χειροκροτώ λίγο περισσότερο από όσο αυτές τις τελευταίες ημέρες που ήμουν λίγο ξινή μαζί της. Θα επανορθώσω…
Π+Α+Β
you may also like:








No Comments Yet!
No one have left a comment for this post yet!
WRITE A COMMENT ON THIS POST