koilitsa εδώ koilitsa εκεί!

Πω πω, έχω τόσο καιρό να γράψω που πραγματικά δεν ξέρω πως να ξεκινήσω. Όχι ότι δεν γράφω δηλαδή κάθε μέρα, απλά δεν γράφω σε τούτο εδώ το blog. Γράφω όμως για τα νέα προίόντα, γράφω Δελτία Τύπου, γράφω συνταγές, γράφω ημερομηνίες και θέματα για να μην ξεχάσω, γράφω γράφω αλλά έρχεται μία στιγμή που απλά σταματώ και κοιτάζω την οθόνη. Και το κεφάλι μου γεμίζει σκέψεις, εικόνες αλλά και πάλι δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Θα σας πω λοιπόν σήμερα για ένα βιβλίο που ξεκίνησα να διαβάζω, με αφορμή την υπέροχη παρουσίαση που παρακολούθησα πριν από μερικές ημέρες στο βιβλιοπωλείο Ευριπίδης στο Χαλάνδρι. Και το βιβλίο αυτό δεν έιναι άλλο από το koilitsa.com. Πόσο αλήθεια επίκαιρο για αυτή την φάση που διανύω.

Δανεισμένο από το Blog της koilitsa.com: «Με αγχώσατε απόψε» μου είπε ο Θοδωρής Βασιλόπουλος του Ευριπίδη, όταν τελείωσαν οι υπογραφές και αραίωσε ο κόσμος. «Τόσες έγκυες μαζεμένες, έλεγα, αν την πιάσουν καμιά οι πόνοι εδώ μέσα, τι θα γίνει; Και δε χωρούσαν και να καθίσουν, στις σκάλες την έβγαλαν». Ήμουν λοιπόν μία από αυτές. Ευτυχώς που μία πολύ ευγενική κυρία σηκώθηκε κια μου προσέφερε τη θέση της. Ειδάλλως, λυπάμαι “φασολιά” αλλά θα είχα φύγει από τους πρώτους και δεν θα είχα πάρει καθόλου μυρωδιά από το πρώτο σου αυτό ημερολόγιο. Λοιπόν, η γραφή της Στέλας Κασδαγλή με συγκίνησε, με έκανε να γελάσω αλλά και να αναπολήσω εκείνη την πρώτη εγκυμοσύνη που όλα φαντάζουν κάπως διαφορετικά. Δεν είμαι από τις γυναίκες που λατρεύω την εγκυμοσύνη αλλά σίγουρα ήμουν συνέχεια με ένα βιβλίο αναζητώντας απαντήσεις, μαθαίνοντας και ρωτώντας. Στη δεύτερη εγκυμοσύνη, τίποτα δεν φαντάζει. Όλα είναι γνωστά και όλα αναμενόμενα. Γνωρίζεις το σώμα σου, σχολιάζεις πικρόχολα το πόσο γρήγορα φουσκώνεις, το πόσο γρήγορα δε χωράς στα υπέροχα σουτιέν σου (ούτε εκείνα της 1ης εγκυμοσύνης) και μάλλον αγνοείς το αρχικό σου αίτημα για αποχή από τον καφέ και διάφορες άλλες βλαβερές ουσίες – βλέπε αναψυκτικά και γλυκά. Εξακολουθείς ωστόσο να ανυπομονείς να δεις αυτό το μικρό προσωπάκι, να το αγκαλιάσεις και να του σιγοψιθυρίσεις τις πρώτες σου αγαπησιάρικες κουβεντούλες.

photo: Kristielarsen

Ακούγοντας αποσπάσματα από το βιβλίο αλλά και κατά τις πρώτες σελίδες ανάγνωσής του συνειδητοποίησα και κάτι ακόμα, πολύ πιο μεγάλο και πολύ πιο συγκινητικό: στη δεύτερη εγκυμοσύνη, πολλαπλασιάζετε το πάθος σου για το πρώτο σου βλαστάρι καθώς η μόνη εικόνα, το μόνο βίωμα που έχεις μέχρι αυτή τη στιγμή, είναι με εκείνο. Τώρα για εμένα, η Αλίκη έχει αποκτήσει άλλη διάσταση: υπάρχει εκεί και τη βλέπω αλλά υπάρχει και μέσα μου. Είμαι γεμάτη από εκείνη. Η “λουλουδίτσα” δεν έχει ακόμα αποκτήσει υπόσταση, δεν έχει πρόσωπο, δεν έχω εικόνα της. Έχω όμως τις βρεφικές αναμνήσεις από την γέννηση της Αλίκης και νιώθω σαν όλα να επαναλαμβάνονται…έτσι απλά και όμορφα. Ωχ πολύ φοβάμαι ότι η “λουλουδίτσα” το παρεξήγησε αυτό το τελευταίο και έχει αρχίσει την κλωτσιά εκεί μέσα….

Με την προσμονή λοιπόν της άφιξής της θα κλείσω κάπου εδώ και σίγουρα θα σας προτείνω την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, είτε είστε μητέρα είτε πατέρας. Αξίζει την προσοχή μας και δεν θα εκπλαγώ αν κάποια ημέρα ακούσω ότι θα γίνει θεταρική παράσταση – μονόλογος!

Π+Α

Τι ψάχνει ο Τζου Τζούκι & η Μπού Μπούκι; Διαβασέ με Κλασική λογοτεχνία...σαν παραμύθι! Hygge ή αλλιώς "ζεστασιά ψυχής" - Ένα μυστικό από τους Δανούς 2nd Bobo’s Festival - Βρεθήκαμε και είδαμε