Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου μας έχει συστήσει πολλές φορές στο παρελθόν ήρωες/ζώα με άγνωστες, για τους περισσότερους, ιστορίες τους στη σειρά «Απρόσμενοι φίλοι». Αληθινές ιστορίες θάρρους που ξεπερνώντας τις αντίξοες συνθήκες, φέρνουν εις πέρας την αποστολή που οι ίδιοι θέτουν στους εαυτούς τους εμπνέουν και γίνονται σύμβολα θάρρους, αυτοθυσίας και ήθους καθορίζοντας συχνά την έκβαση μεγάλων ιστορικών στιγμών όπως η Σερ Αμι, το εκπαιδευμένο περιστέρι που περνάει πάνω από τις γραμμές του εχθρού, τραυματίζεται βαριά από τα πυρά,

Τα πουλιά είναι σαγηνευτικά. Η δύναμή τους να απομακρύνονται, να φεύγουν μακριά, να πετούν ψηλά, να μας βλέπουν όλους από πάνω μικρούς και αδύναμους, να μεταφέρουν στους αιθέρες όλα όσα βλέπουν, ακούνε, αισθάνονται. Τα πουλιά κουβαλάνε στις φτερούγες τους μύθους και αλλόκοτες ιστορίες από τα μέρη που ταξιδεύουν. «Όταν ήμουν μικρός έβλεπα τα πουλιά πάνω από το Νέβα και ήθελα να μάθω τη γλώσσα τους. Θαύμαζα το πέταγμά τους, τους σχηματισμούς τους, την ελευθερία τους. Ονειρευόμουν,

Γράφει η Αμαλία Μουστάκη «Mερικές φορές αρκεί να 'ρθουμε πιο κοντά. Έτσι αρχίζει η αλλαγή, κι ο κόσμος πάει μπροστά». Ισχυρό το μήνυμα στο νέο βιβλίο των Nicola Edwards και Sarah Wilkins, Θα γίνουμε κύμα. Δεν πρέπει να υποτιμούμε τις μικρές προσπάθειες, γιατί αυτές, ενωμένες, πολλαπλασιάζονται. Προτείνονται, λοιπόν, διάφοροι τρόποι για το πώς μπορούμε έμπρακτα να δείξουμε οικολογική συνείδηση με έμφαση πάντα στο "εμείς". Εμείς, οι μικρές σταγόνες, που όμως αν ενωθούν μπορούν να μετατραπούν σε παλίρροια.