Weekend escape
Σήμερα ξύπνησα πριν την ανατολή του ηλίου. Ήταν σκοτάδι και ήξερα ότι αυτό που με βασάνιζε και δεν μου επέτρεπε να χαλαρώσω για μερικές ώρες ακόμη ήταν πως η Αλίκη, για πρώτη φορά τους τελευταίους μήνες, δεν μας είχε ακόμα επισκεφθεί στο κρεβάτι. Τι παράνοια και αυτή!!! Όλοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να της το κόψουμε, πρέπει να της μάθουμε να κοιμάται στο κρεβάτι της, πρέπει πρέπει πρέπει. Δεν ξέρω τι πρέπει, ξέρω μόνο ότι τις ώρες που είναι μαζί μας, εκείνη επιλέγει τις στιγμές, είναι τόσο ευτυχισμένη, και τόσο ήρεμη που η καρδιά μου πετάει στα σύννεφα τρισευτυχισμένη.

φωτό από Juli
Πρόθεσή μου δεν είναι να κρίνω παρόμοιες καταστάσεις, αλλά να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία που μέχρι αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, έχει λειτουργήσει μέσα στην οικογένειά μας – με λίγη κούραση παραπάνω! Φυσικά δεν έιναι κάτι που παθητικά το έχουμε αποδεχθεί και δεν επιδιώκουμε να αλλάξει. Το έχουμε πολλές φορές συζητήσει μαζί της αλλά κάθε φορά, παρόλο που στο τελευταίο καληνύχτα, μόνη της θα μας ανακοινώσει ότι σήμερα δεν θα έρθει στο κρεβάτι μας, τελικά εμφανίζεται μέσα στη νύχτα αγκαλιά με το μαξιλάρι της, το αρκουδάκι της και καμιά φορά και με το πάπλωμά της. Είναι γλυκιά και μυρίζει υπέροχα. Το πρωί σου χαμογελάει και σε χαϊδεύει και ποτέ δεν θα σε ξυπνήσει αν νιώσει ότι είσαι κουρασμένος και έχεις ανάγκη για λίγο χουζούρι παραπάνω. Αυτό λοιπόν εγώ δεν θέλω να το χάσω….Προφανώς έχει ανάγκη συντροφιάς και αγκαλιάς για να ηρεμήσει την ψυχούλα της, προφανώς τα φαντασματάκια της φαντασίας της δεν την αφήνουν σε ηρεμία, προφανώς οι κροκόδειλοι των παραμυθιών εμφανίζονται το βράδυ και έχει ανάγκη κάποιον να τους διώξει, προφανώς…..δεν ξέρω αλλά μόνο εικασίες μπορώ να κάνω. Σίγουρα πάντως θέλει λίγο αγάπη. Την άποψή μου καλύτερα την εκφράζει εδώ η yogamamma!
Σήμερα όμως έιναι Παρασκευή και ακόμα και αν η δουλειά μου με γεμίζει, νιώθω πάντα καλύτερα αυτή την ημέρα. Εδικά όταν πρόκειται να κάνουμε μία εκδρομή – όπως θα έλεγε και η Αρλέτα. Ακούστε αν θέλετε….
Και θα πάμε κάπου στη Β. Εύβοια στο Δασικό Χωριό Παπάδες, για λίγη επαφή με τη φύση. Να περπατήσουμε λίγο μέσα στο δάσος…

και να φτιάξουμε ή να δημιουργήσουμε ένα δεντράκι…

Θα τα πούμε τη Δευτέρα!
Καλά να περάσετε και να χαμογελάτε….είναι μεταδοτικό!
xxx
you may also like:








Marily
Ma poooooso m’arese panta i ekdromi tis Arletas! Na perasete teleia. xx
Aurangel
Είναι νωρίς ακόμη να κοπεί ο ομφάλιος λώρος. Δώστε της αγάπη, αγαπή, αγάπη, χάδια και πολύ φροντίδα. Να είναι το μαξιλάρι σας μία είσοδος θαυμάτων στα όνειρά της.Την καλημέρα μου αστέρι μου.