Πρωταπριλιάτικα αστεία…για κλάματα.

Εντάξει το παραδέχομαι. Έκανα πατάτα. Δε μπορεί ξαφνικά μετά από χρόνια να αποφασίζεις έτσι γιατί σου καρφώθηκα στο κεφάλι αυτή η πρωταπριλιάτικη σαχλαμάρα που είναι και κολλητική να την ξυπνάς και πριν ακόμα ανοίξει τα ματάκια της, να της πετάς ένα άσχετο «χιονίζει». Όχι ειδικά όταν ξέρεις ότι ανυπομονούσε για αυτό το χιόνι από το Σεπτέμβριο όταν ακόμα μαζεύαμε σταφύλια έξω. Και μετά απλά να βλέπεις την απογοήτευση στο γλυκό της πρόσωπο που μαζί με τη φυσική της χλωμάδα απέκτησε και μία γκρίζα όψη.

– Δεν μου αρέσουν τα ψέματα σου έχω πει. Και αυτή η ημέρα είναι η χειρότερή μου. Όλοι θα τρέχουν στο σχολείο να μας κολλάνε στην πλάτη ψάρια γιατί έτσι μας είπε η δασκάλα των γαλλικών ότι κάνουν στη Γαλλία. Και ενώ στην αρχή μου άρεσε τώρα που φαίνεται βλακεία.

Πρωταπριλιάτικα αστεία…για κλάματα. Ναι λοιπόν υποψιάζομαι πως σήμερα θα μείνει κλεισμένη στην τάξη, αιχμάλωτη της δικής της αλήθειας που δεν χωράει καμία πρωταπριλιά. Καμία φάρσα δεν έχει θέση στη ζωή της. Έχει χάσει το χιούμορ της ή απλά δε γουστάρει καθόλου αυτά τα μαζικά ανώφελα θεατρινίστικα κόλπα;

Έφυγε με κατεβασμένο κεφάλι δίχως ένα χαμόγελο. Προσωπική της υπόθεση αλλά τώρα εγώ θα πρέπει να συγκεντρώσω τις μαγικές μου δυνάμεις για να ξυπνήσω μέσα της την ελαφρότητα. Γιατί για αυτό πρόκειται.

American comedians Bud Abbott (1897 – 1974) and Lou Costello (1906 – 1959) on April Fool’s Day, early 1950s

Μία ημέρα ανάλαφρη που μπορεί κανείς να παίξει με τις λέξεις, να πλάσει ιστορίες, να αλλάξει λίγο τις θέσεις των πραγμάτων, να κάνει σκανδαλιές και να χαμογελάσει – μάλλον αυτός που κάνει την πλάκα πάντα γελάει και αφήνει μουδιασμένο τον άλλον.

Όπως αυτός εδώ ο μπαμπάς (Joe Heenan) που τους είχε υποσχεθεί ένα νέο iPad.

Είναι σκληρό και εμένα όπως προφανώς και εκείνη δεν με κάνει να χαμογελώ καθόλου. Γιατί πάντα κάποιος την «πατάει», κάποιος νιώθει ενοχλημένος και θιγμένος ειδικά όταν αυτό γίνεται από πολλά άτομα μαζί. Νιώθω ότι είναι η ημέρα Humorous Bulling in a way. Κανείς δε γνωρίζει πως έχει προκύψει αυτή η ημέρα και κανείς δε πρόκειται να διεκδικήσει την κηδεμονία της. Απλά υπάρχει για να γελούν ή να κλαίνε κάποιοι…

Δοκιμάστε λοιπόν τα νεύρα σας και το χιούμορ σας και θα περάσει. Εγώ απλά έχω μερικά πράγματα να «φτιάξω» το μεσημέρι ώστε να κηρύξω την έναρξη μίας νέας ημέρας στο σπίτι μας: Happy Clowns’ Day στο μυαλό της Αλίκης

Καλό μήνα.

“Beginning with Basics. What is Architecture?”: Ένα ταξίδι για παιδιά στις απαρχές της αρχιτεκτονικής «Δίπλα – δίπλα» των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη στο Εθνικό Θέατρο για παιδιά προσχολικής ηλικίας Summer Camp στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων 5o Bobos Arts Festival - Το παιδικό πολιτιστικό φεστιβάλ της πόλης επιστρέφει με ένα πρόγραμμα πλουσιότερο από ποτέ