Archive
Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στα δάχτυλα, είτε στον καρπό του χεριού σαν βραχιόλι. Καμιά φορά φοριέται ακόμα
READ MORE➦«Αφού οι άνθρωποι έχουν τόση ποικιλία γιατί ο κόσμος φτιάχνεται για μια κατηγορία;» Έχουν περάσει 40 χρόνια από το πρώτο του ανέβασμα και το «Πιο δυνατός κι από τον Σούπερμαν» συνεχίζει να εμπνέει και να μετακινεί συνειδήσεις. Η απίθανη παρέα του Άρη, της Ζήλη και του Φάνη έχουν διασκεδάσει και ψυχαγωγήσει μικρούς και μεγάλους στο Λονδίνο και σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία, στο θέατρο GRIPS του Βερολίνου, σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, στις Η.Π.Α., αλλά και παντού
READ MORE➦Όταν τα παιδιά ήταν μικρότερα, θυμάμαι πόσο έντονη ήταν η επιθυμία να έρθει η Δευτέρα. Τα ΣΚ έμοιαζαν ατελείωτα και εξαντλητικά. Πρωινό ξύπνημα, σχεδόν από το χάραμα, απασχόληση πλήρης, τρέξιμο από εδώ και από εκεί μήπως και πέσουν, μήπως ακουμπήσουν κάτι επικίνδυνο, ετοιμασία πρωινού, φαγητού και μηδέν χρόνος για εσένα. Και περνάει ο καιρός γρήγορα, και μεγαλώνουν. Μεγαλώνουν όμορφα, γίνονται περισσότερο ανεξάρτητα και όλα όσα έχεις μεταδώσει με κόπο τις περισσότερες φορές, τώρα βλέπεις τη συνέχειά
READ MORE➦Μια καινοτόμος και άκρως αλληλέγγυα δράση που αποδεικνύει έμπρακτα ότι η τέχνη είναι επικοινωνία, είναι έκφραση, είναι παρηγοριά, τρόπος συνύπαρξης, πύλη πολιτισμού, παιδεία και ανάπτυξη. Αναγκαία όσο και φυσική, πολύτιμη όσο και δικαιωματική, πρωτίστως για τα παιδιά όχι μόνο τα δικά μας αλλά ολόκληρου του κόσμου. Και δυστυχώς δεν είναι σε θέση όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση στον πολιτισμό όταν ακόμα και βασικές ανάγκες δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Να όμως που και εδώ μπορούμε ΟΛΟΙ
READ MORE➦Γράφει η Αμαλία Μουστάκη Το Χωρίς οικογένεια του Έκτορος Μαλό, όσο και αξεπέραστο κι αν θεωρείται από πολλούς, εγώ το βρίσκω απλώς σαν τη γαλλόφωνη απάντηση στον Κάρολο Ντίκενς. Κι ακόμη πιο πέρα, αν συγκρίνω τον μικρό του πρωταγωνιστή, τον Ρεμί, με τη θαυμαστή αλητεία των ηρώων του Μαρκ Τουαίην, του Τομ Σώγιερ και του Χακ Φιν, βρίσκω ότι ο πρώτος είναι ένας μάλλον παθητικός νεαρός που δέχεται αγόγγυστα όλες τις ανατροπές της τύχης που του συμβαίνουν. Παρά
READ MORE➦


